آهنگر، عباسعلی.، عزت آبادی پور، طاهره. و سیلمانیان، مصطفی. (1395). بررسی فرایندهای تضعیف در گویش لری باغملک: واجشناسی خودواحد. فصلنامة مطالعات زبان ها و گویشهای غرب ایران،3 (15)، صص 1-23.
آهنگر، عباسعلی.، دلارامی فر، منصوره. (1399). بررسی فرایندهای تضعیف در گویش سیستانی براساس واجشناسی خودواحد. مجله زبان شناسی گویش های ایرانی، 5 (2)، صص 89-124.
ابوالحسنی زاده، وحیده.، عبدالعلی زاده، مریم. (1395). =بررسی صوت شناختی واکه های [o, i , æ] در لهجه کرمانی. فصلنامه زبان پژوهی، 8 (18)، صص 7-22.
باقری، مهری. (1395). تاریخ زبان فارسی. تهران: نشر قطره.
بحرانی، نوال. (1397). بررسی برخی فرایندهای صرفی واجی رایج در گویش عربی خوزستانی. مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی بررسی مسائل جاری زبان ها. گویش ها و زبان شناسی، اهواز: دانشگاه امیرالمومنین (ع)، صص 1-16.
پرمون، یدالله (1375). نظام آوایی گونه کرمانی از دیدگاه واجشناسی زایشی و واجشناسی جزء مستقل. پایان نامه کارشناسی ارشد ربانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی.
پرمون، یدالله. (1388). واکه کاهی در گویش کرمان. مجله نامه پژوهشگاه میراث فرهنگی، ویژه نامه زبانشناسی، 1 (1)، صص 12-25.
جم، بشیر. (1396). پیرامون تلفظ «را» در زبان فارسی. مجله زبانشناسی و گویش های خراسان، 9(1)، صص 14-1.
خلیفه لو، سیدفرید.، دلارامی فر، منصوره. (1394). خوشۀ دو همخوانی آغازین در گویش سیستانی از دیدگاه واجشناسی خودواحد. فصلنامۀ مطالعات زبان و گویش های غرب ایران، 1(8)، صص 62-39.
خلیفه لو، سید فرید.، عزت آبادی پور، طاهره. (1401). بررسی فرآیند تضعیف در گویش سیرجانی: واجشناسی خودواحد. نشریه ادبیات و زبان های محلی ایران زمین، 12(35) صص،49-74.
دبیرمقدم، محمد. (1369). پیرامون «را» در زبان فارسی. مجله زبانشناسی، 7 (1)، صص 2-60.
رضی نژاد، محمد.(1381). واج شناسی گویش ترکی مشکین شهر بر پایۀ نظریۀ خود واحد. پایان نامۀ کارشناسی ارشد زبانشناسی، دانشگاه تهران.
فلاحتی، محمد علی. (1374). گفتار کودکانه در گویش کرمانی. پایان نامه کارشناسی ارشد زبانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی.
فیروزیان پوراصفهانی، آیدا.، فاتحیان، طیبه. (1389). بررسی فرآیندهای واجی در گویش مشهدی بر اساس واجشناسی خودواحد. مجموعه مقالات نخستین همایش بین المللی گویش های مناطق کویری ایران، اسماعیلی، عصمت.، جباری، مصطفی، سمنان: دانشگاه سمنان، صص 1678-1647.
شقاقی، ویدا. (1387). مبانی صرف. تهران: انتشارات سمت.
صاحبی، سیامک؛ توکلی، نسترن. (1343). فرآیندهای آوایی پربسامد دو گویش کرمانی و شیرازی. مجموعه مقالات نخستین همایش بین المللی گویش های مناطق کویری ایران، اسماعیلی، عصمت.، جباری، مصطفی. سمنان: دانشگاه سمنان، صص 1329-1343.
صادقی، وحید. (1379). تجزیه وتحلیل فرایندهای واجی در گویش فارسی تهرانی براساس واجشناسی خودواحد. پایان نامة کارشناسی ارشد زبانشناسی، دانشگاه تهران.
کارآموز، مهدیه. (1379). بررسی زبانشناختی گویش کرمانی. پایان نامه کارشناسی ارشد زبانشناسی، دانشگاه شیراز.
کرد زعفرانلو کامبوزیا، عالیه. (1379). واجشناسی خودواحد و کاربرد آن در فرایندهای واجی زبان فارسی. رساله دکتری، دانشگاه تهران.
کرد زعفرانلو کامبوزیا، عالیه. (1385). واجشناسی: رویکردهای قاعدهبنیاد. تهران: انتشارات سمت.
مدرسی قوامی،گلناز. (1394). فرهنگ توصیفی آواشناسی و واجشناسی. تهران: انتشارات علمی.
مشکوه الدینی، مهدی. (1388). ساخت آوایی زبان. مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد.
معصومی، انیس. (1401). نگاهی دیگر به رده های ریتمی: شواهدی از گونۀ کرمانی از زبان فارسی. مجله زبان و زبانشناسی، 9 (17)، صص 131-153.
مهدوی، فرشته. (1389). بررسی همگونی واجی در گونة اصفهانی براساس نظریة خودواحد. مجموعه مقالات نخستین همایش بین المللی گویش های مناطق کویری ایران، اسماعیلی، عصمت.، جباری، مصطفی. سمنان: دانشگاه سمنان، صص 2053-2066.
میکده، اعظم. (1395). فرایندهای واجی همخوانی در گونۀ فریمانی بر پایۀ واجشناسی خودواحد. نشریۀ ادب و زبان دانشگاه شهید باهنر کرمان، 19(40)، صص 321-346.
نجفی، عیسی.، آرتا، سید محمد. (1390). بررسی تحول کارکردهای حرف «را» در ادوار نثر فارسی. نشریه سبک شناسی نظم و نثر فارسی، 4(12)، صص 229-247.
نجفی پازوکی، معصومه. (1390). تاثیر نمود فعل بر تظاهر «را» در جمله. دو فصلنامه زبان پژوهی، 3 (5)، صص 236-217.
نقش بندی، شهرام. (1375). تعیین هویت واجی چهار همخوان گرفته در ترکی آذری. پایان نامۀ کارشناسی ارشد زبانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی.
Archangeli, D., & Pulleyblank, D. (2015). Phonology without boundaries: Harmonic serialism and feature-based analysis. Oxford University Press.
Bybee, J. (2020). Usage-based phonology. Cambridge University Press.
Carr, Ph. (2008). A Glossary of Phonology. Edinburgh University Press.
Cohen, C. (2018). Gradient phonological phenomena and the limits of categorical representations. Laboratory Phonology, 9(1),1–28.
Crystal, D. (2008). A dictionary of linguistics and phonetics (Vol. 30). John Wiley & Sons.
Goldsmith, J. A. (1976). Autosegmental Phonology [MA thesis]. Cambridge: MIT University.
Haruka, F. (1999). Theoretical Implications of OCP Effects on Features in Optimality Theory, [Ph.D. dissertation]. Maryland: Maryland University.
Hyman, L. M. (2018). What is phonological theory? In S. J. Hannahs & A. Bosch (Eds.), The Routledge handbook of phonological theory, pp. 3–28. Routledge.
Jensen, J. T. (2004). Principle of generative phonology: An introduction. John Benjamine.
Karimabadi zadeh, F. (2016). Studying the Phonological Processes in Kermani Dialect based on Optimality Theory [M.A. thesis]. Kerman: Shahid Bahonar University.
Kenstowicz, M.,& Kisseberth, C. (1979). Generative Grammar: Description and Theory. Academic Press.
Kenstowicz, M. (1994). Phonology in generative grammar. Blackwell Publishers.
Kul, M. (2007). The Principle of least effort with in the hierarchy of linguistic preferences: external evidence from English [Ph.D. dissertation]. Poznan: Adam Mickiewicz University.
Lass, R. (1988). Phonology, an introduction to basic concepts. Cambridge press.
McCarthy, J. (1988). Feature Geometry and Dependency: A Review. Phonetic, 45(2-4), 84-108.
McCarthy, J. J. (2019). Optimality theory: Constraint interaction in generative grammar, 2nd ed. Wiley-Blackwell.
Odden, D. (2014). Introducing phonology, 2nd ed. Cambridge University Press.
Pierrehumbert, J. B. (2016). Phonological representation: Beyond abstract features. Language, Cognition and Neuroscience, 31(2), 1–16.
Yip, M. (1988). The Obligatory Contour Principle and Phonological Rules: A Loss of Identity. Linguistic Inquiry, 19(1),10-65.
Yip, M. (2019). Tone. Cambridge University Press.
)