دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 9 2 2025 02 19 Default Inheritance in Constructional Schemas of Persian Complex words بررسی وراثت پیش‌فرض در طرح‌واره‌های ساختی کلمات غیربسیط فارسی 1 18 7874 10.22099/jill.2025.51703.1402 FA فائزه ارکان استادیار زبان شناسی، گروه زبان‌شناسی و مترجمی زبان انگلیسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه حضرت معصومه(س)، قم، ایران Journal Article 2024 11 20 This research investigates how to specify grammatical features of Persian complex words, including morphological, syntactic, and semantic features in the framework of Construction Morphology (Booij, 2010 &2017). In this regard, 200 complex words were examined using a descriptive-analytical method. The findings showed complex words received grammatical features including morphological/ semantic features and categories from the main schema and subschemas dominating them through the inheritance mechanism. Also, suffixes -esh and -an in complex words are realized as an exponent of some part of their construction and their different meanings are due to their presence in a construction with a polysemous pattern.<br /> <br />Furthermore, assuming the existence of two formal and semantic aspects in the construction of these words and establishing a systematic relationship between the two, a unified method can be used for explaining all types of data in this research, although its challenge is what makes the grammatical analysis of the construction of this type of Persian data partially unconstrained. In sum, the meaning of different data with different morphological complexity is motivated through polysemous pattern, subpart relationship and construction-bound meaning in schema and its subschemas. More importantly, by attaining a few constructional subschemas under the dominance of the main schema, it is possible to explain less regular and idiosyncratic Persian data as well as regular ones, without looking for secondary solutions for different meanings of the above suffixes in Persian derived words and constructional idioms, zero morphs for suffixless compounds and right-head/left-head rule for compounds in accounting for irregularities. این پژوهش به بررسی نقشِ سازوکارهایِ طرح واره ­های ساختی در تخصیص اطلاعات دستوری از جمله ویژگی­ های صرفی، نحوی، معنایی، مقوله و هسته به کلمات غیربسیط درچارچوب صرف ساختی (بوی 2010، 2017) می ­پردازد و هدف آن نشان دادن میزان کارآمدی رویکرد ساختی در تحلیل این نوع کلمات است. در این راستا، 200 نمونه از کلمات غیربسیط شامل مشتق، مرکب و اصطلاحات ساختی، برگرفته از فرهنگ زانسو با روش توصیفی- تحلیلی بررسی شدند. یافته­ ها نشان داد که نمونه­ های مشتق و مرکب، ویژگی­ های دستوری­ ازجمله ویژگی­ های صرفی، مقولۀ نهایی واطلاعات معنایی­شان را از طرح­واره اصلی و زیرطرح­واره ­های ساختی مسلّط بر خود از طریق سازوکار وراثت دریافت می­ کنند همچنین مشخص گردید که وندهای «–ش» و «–ان» به ترتیب در کلمات مشتق و مرکب، بیشتر به عنوان نمود صوری بخشی از یک ساخت وقوع می­یابند و به دلیل تنوع معناییشان در این نمونه­ ها، در ساختی با الگوی چندمعنایی قرار می­ گیرند. همچنین، درکلمات مرکب، جایگاه هسته و وابسته اهمیت نظری ندارد، به این دلیل­ که ساخت، مسئول نهایی تعیین مقولۀ این کلمات و دیگر ویژگی­ ها است. مهم آن­که با فرض وجود دو قطب صوری و معنایی در ساخت این کلمات و برقراری رابطۀ نظام­ مند میان این دو، می­ توان شیوۀ تحلیلی واحد و اقتصادی ­تری را برای انواع داده­ های این پژوهش استفاده کرد، اگرچه چالش آن این است که تحلیل دستوری از ساخت این نوع نمونه ­های فارسی را تاحدّی نامقیّد می ­سازد. در مجموع، معنایِ گروه­ های متفاوت کلمات با پیچیدگی ساخت­ واژی متفاوت، از طریق الگوهای چند معنایی، زیربخشی و معنای وابسته به ساخت به کمک طرح­واره ساختی و زیرطرح­واره­ های آن برانگیخته می ­شود. مهم آن­که با رسیدن به چند زیرطرح­واره­ ساختی تحت تسلط طرح­واره­ مسلط بر این کلمات، می­ توان نمونه های کمتر قاعده ­مند و به­ ویژه خاص را همانند نمونه­ های قاعده­ مند تبیین­ کرد، بدون این­که در پی یافتن راه ­حل­های پراکنده برای معانی متفاوت یک وند یا شبه ­وند در کلمات مشتق و اصطلاحات ساختی، طرح تکواژ صفر برای ترکیبات بدون وند، یا معرفی قاعده راست­ هسته یا چپ­ هسته برای کلمات مرکب در توجیه بی­ قاعدگی­ ها باشیم. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7874_d96d8a679df7f97432967444281fcae5.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 9 2 2025 02 19 Focus Marker dA in Azerbaijani Turkish کانون‌نمای dA در زبان ترکی آذری 19 37 7778 10.22099/jill.2024.51343.1395 FA سعید محرمی قیداری گروه زبان و زبانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران محمد رضا اروجی گروه زبان و زبانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران هومن بیژنی گروه زبان و زبانشناسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران Journal Article 2024 10 04 In this study, we aimed to examine the behavior of the focus marker "dA" in the Azeri Turkish language and demonstrate its position in the sentence. We showed that focus in Azeri Turkish is used in three ways: syntactically (via scrambling), phonetically (via focal stress), and morphologically (use of a focus marker). Focus markers are either used solely to highlight elements within a clause without any other function, or they may have other roles but are stripped of those roles and used solely for prominence. Through multiple examples from Azeri Turkish, we demonstrated that this focus marker, which mostly has an additive role, is added in situ to all sentence elements—subject, direct object, adverb of time, adverb of place, and the whole sentence—to make them prominent. We showed that in Azeri Turkish, unlike in Turkish (Istanbul Turkish), "dA" only functions as a focus marker and does not serve as a topic marker. The data analysis revealed that the focus marker "ki" can also be used alongside "dA" for additional emphasis. Sometimes, more than two focus markers can be employed in a single sentence to emphasize different elements. Attempts were made to illustrate the focalized elements in tree diagrams based on the Minimalist Program model. در این پژوهش درصدد آن بودیم تا رفتار کلامی کانون‌نمای dA در زبان ترکی آذری را بررسی کرده و جایگاه آن را در جمله نشان دهیم. نشان دادیم که کانون به سه طریق نحوی (قلب نحوی)، آوایی (تکیه کانونی) و صرفی (استفاده از کانون‌نما) در زبان ترکی آذری کاربرد دارد. ‌کانون‌نماها یا صرفاً جهت برجستگی عناصر در بند بکار می‌روند و نقش دیگری ندارند و یا نقش‌های دیگری نیز دارند ولی جهت برجستگی از آن نقش خود خالی شده و به عنوان کانون‌نما مورد استفاده قرار می‌گیرند. با مثال‌های متعدد از زبان ترکی آذری نشان دادیم که این کانون‌نما که بیشتر نقش افزودنی دارد، بصورت درجا به همه عناصر جمله، فاعل، مفعول مستقیم، قید زمان، قید مکان و کل جمله اضافه می‌شود و آن را برجسته می‌کند. نشان دادیم که در زبان ترکی آذری، بر خلاف زبان ترکی استانبولی، dA فقط نقش کانون‌نمایی دارد و به عنوان نشان دهنده مبتدا کاربرد ندارد. در بررسی داده‌ها معلوم شد که می‌توان از کانون‌نمای ki هم همراه کانون‌نمای dA برای برجستگی بیشتر استفاده کرد. گاهی می‌توان جهت برجستگی سازه‌های مختلف، از بیش از دو کانون‌نما در یک جمله بهره برد. همچنین پس از تحلیل کاربرد کلامی این عنصر یعنی نقش آن به عنوان کانون‌نما، نمودارهای درختی مربوط به آن بر اساس مدل کمینه‌گرایی ترسیم شد. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7778_7aed45c4eff31f05b55f0c434075f45a.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 9 2 2025 02 19 Phonological Study of the Sarduei Dialect of Kerman and the Historical Phonemic Distinction between /ɣ/ and /q/ through Spectrograms بررسی واج شناختی گویش کرمانی ساردویی و تمایز تاریخی واج‌های /ɣ/ و /q / در آن از طریق طیف نگاره 39 66 8100 10.22099/jill.2025.52930.1418 FA فریده اکاتی دانشگاه زابل، زابل، ایران ارسلان مشایخی دانشگاه زابل، زابل، ایران محدثه سلطانی نژاد دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران عباسعلی آهنگر دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران Journal Article 2025 04 15 With the aim of enhancing and documenting Persian dialects and using spectrograms to confirm the findings, the present study has, for the first time, examined the phonological system of the Sarduei dialect in generative phonology, according to Berquest’s model and studied the spectrograms of /ɣ/ and /q/ to demonstrate their historical distinction. Sarduei is an endangered Persian dialect spoken in the Sarduyeh region of Kerman province. Linguistic data were collected through field interviews, free speech recordings of speakers aged 28-80 years and, to study ɣ/q distinction acoustically, Praat software was used. The findings show: 1- This dialect has 32 phonemes including 24 consonants and 8 vowels. 2- In its diphthongs, there is also the possibility of vowel and consonant sequences ow and ew as a result of the historical changes in languages. 3- The emergence of /ou/ in this dialect is seen as a recent change. 4- Its vowel length is not distinctive, unlike some of Kermani dialects. 5- The consonants /ɣ, q/ in Sarduei, unlike Modern Persian, have retained their phonemic distinction. This distinction has been shown as an innovation with spectrograms to contribute to a better understanding of linguistics concepts and confirm the research findings. The presence of the voiced /q/, i.e. [ɢ], as an allophone/free variant in Sarduie could indicate joining of this dialect to Persian, in the gradual elimination of the voiceless /q/, and examining its process could be effective in resolving the ambiguity of the ɣ /q issue in Standard Persian. با هدف تقویت و مستندسازی گویش‌های فارسی و استفاده از طیف نگاره‌ها در تأیید یافته‌ها، پژوهش حاضر برای اولین بار به­ بررسی واج‌شناختی گویش ساردویی در واج­شناسی زایشی، طبق الگوی برکوئست، و مطالعه طیف نگاری همخوان­های /ɣ/ و /q/ (غ و ق) جهت نمایش تمایز تاریخی آنها پرداخته ‌است. ساردویی گویشی فارسی و در معرض خطر است که در منطقه ساردوئیه کرمان گویشور دارد. داده‌های زبانی در پیکرۀ شفاهی از روش میدانی مصاحبه و ضبط گفتار آزاد گویشوران 80- 28 ساله گردآوری شد. یافته­ های بررسی صوت­ شناختی در تمایز بین /ɣ/ و /q/  نشان می‌دهد که این گویش 32 واج (24 همخوان و 8 واکه) دارد. در واکه‌های مرکب آن احتمال توالی واکه و همخوان /ow/ و<em> </em> /ew/ نیز در اثر روند تغییرات تاریخی زبان‌ها وجود دارد. پیدایش واکه‌ /ou/ در این گویش به ­عنوان تغییری جدید ‌دیده می‌شود. کشش واکه‌ای در این گویش بر خلاف برخی از گویش‌های کرمانی تمایز دهنده نیست. همخوان­های /ɣ/ و /q/ در ساردویی، برخلاف فارسی امروزی، تمایز واجی خود را حفظ کرده‌اند. به ­عنوان نوآوری و ایجاد تجسم عینی جهت کمک به درک بهتر مفاهیم زبانی، و تأیید یافته‌های پژوهش، این تمایز با طیف‌نگاره نشان داده ‌شده‌است. وجود /q/  واکدار، [ɢ]، به صورت واجگونه/گونه‌ی‌آزاد در ساردویی می‌تواند نشانگر پیوستن این گویش به زبان فارسی، در حذف تدریجی/q/  بی­واک بوده و بررسی روند آن می‌تواند در رفع ابهام موضوع /ɣ/ و /q/ در فارسی معیار موثر باشد. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_8100_f2f1e5988fdf36bfaeab9e94119d64a0.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 9 2 2025 02 19 An Integrated Analysis of Violence Representation in Home-Video-Network Series: Applying Barthes (1968), Fiske (2005), and Fairclough’s (2003) Approaches تحلیل تلفیقی بازنمایی خشونت در سریال‌های شبکۀ نمایش خانگی با استفاده از رویکردهای بارت (1968)، فیسک (2005) و فرکلاف (2003) 67 82 8054 10.22099/jill.2025.52637.1414 FA حسین بازوبندی دانشگاه ولی عصر«عج»، رفسنجان، ایران احسان محمدی دانشگاه ولی عصر«عج»، رفسنجان، ایران محمد حسن‌شاهی راویز دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2025 03 04 This study examines the representation of violence in Iranian Home-Video Network television series through a combined framework of semiotics by John Fiske (2005) and Roland Barthes (1968), alongside Norman Fairclough’s critical discourse analysis (2003). The research analyzes seven series—Pust-e Shir , Yaghi , Gorbagheh , Zakhm-e Kari , Nahang-e Abi , Mikham Zendeh Beman , and Siavash —focusing on the frequency and diversity of violence. Results indicate that verbal violence dominates with 39.4% prevalence in the analyzed scenes, prominently observed in series such as Nahang-e Abi and Zakhm-e Kari. Violence in these series is portrayed not merely as a physical or individual phenomenon but as a social and cultural message. At the descriptive level, producers employ techniques such as specific vocabulary, grammatical features, and complex textual structures to depict violence. At the interpretive and explanatory levels, violence serves as a tool for social critique, exploring power dynamics, identity, and character psychology. This research, using a descriptive-analytical method, examines the first season of series from the Home-Video network based on Fiske and Barthes' semiotics and Fairclough's discourse analysis. The study offers profound insights into the role of violence in meaning-making and narrative progression, meticulously analyzing visual, auditory, and narrative elements. It further demonstrates that the Home-Video Network platform not only reflects societal concerns but also actively shapes and reproduces cultural and social discourses. این پژوهش به بررسی بازنمایی خشونت در سریال‌های شبکۀ نمایش خانگی ایران می‌پردازد و از چارچوب تلفیقی نشانه‌شناسی جان فیسک (2005) و رولان بارت (1968) همراه با تحلیل گفتمان انتقادی نورمن فرکلاف (2003) بهره می‌گیرد. در این مطالعه، هفت سریال شامل «پوست‌شیر»، «یاغی»، «قورباغه»، «زخم‌کاری»، «نهنگ‌آبی»، «می‌خواهم زنده بمانم» و «سیاوش» از منظر میزان و تنوع خشونت مورد تحلیل قرار گرفته‌اند. نتایج نشان می‌دهد که خشونت کلامی با 39.4% بیشترین فراوانی را در نماهای تحلیل‌شده دارد و این موضوع در سریال‌هایی مانند «نهنگ آبی» و «زخم کاری» به وضوح قابل مشاهده است. خشونت در این سریال‌ها نه تنها به‌ عنوان پدیده‌ای فیزیکی و فردی، بلکه به‌ عنوان یک پیام اجتماعی و فرهنگی نیز مطرح شده است. در سطح توصیف، سازندگان سریال‌ها از شیوه‌های مختلفی مانند انتخاب واژگان خاص، ویژگی‌های دستوری و ساخت‌های متنی پیچیده برای بازنمایی خشونت استفاده کرده‌اند. در سطح تفسیر و تبیین، خشونت به‌ عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی و بررسی روابط قدرت، هویت و روان‌شناسی شخصیت‌ها مطرح شده است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی، فصل اول سریال‌های شبکۀ نمایش خانگی را بر اساس نشانه‌شناسی فیسک و بارت و تحلیل گفتمان فرکلاف بررسی می‌کند. این پژوهش ضمن ارائۀ بینشی عمیق دربارۀ نقش خشونت در تولید معنا و پیشبرد داستان، به تحلیل دقیق عناصر بصری، صوتی و روایی در بازنمایی خشونت می‌پردازد و نشان می‌دهد که شبکۀ نمایش خانگی نه تنها بازتاب‌دهندۀ برخی از نیازها و دغدغه‌های اجتماعی است، بلکه در شکل‌دهی و بازتولید گفتمان‌های فرهنگی و اجتماعی نیز نقش مهمی ایفا می‌کند. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_8054_1759d4758d39e59f736244676025acff.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 9 2 2025 02 19 Analysis of Discourse Markers in International Speeches and Television Interviews of Seyyed Ebrahim Raisi and Hassan Rouhani بررسی گفتمان‌نماها در سخنرانی‌های بین‌المللی و مصاحبه های تلویزیونی سید ابراهیم رئیسی و حسن روحانی 83 109 8107 10.22099/jill.2025.52665.1415 FA مهدیه رضایی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. جلال رحیمیان دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. علیرضا خرمایی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. امیر سعید مولودی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. Journal Article 2025 03 08 This research is dedicated to examining the types of discourse markers used in the speeches of Presidents Rouhani and Raisi based on Fraser's (2009) approach. According to this approach, a discourse marker is a word or phrase that connects two segments of speech without altering their propositional content. Discourse markers indicate the type of relationship between the two segments and serve a connective role, falling into four main categories: contrastive, inferential, elaborative, and temporal. In addition to the aforementioned roles, discourse markers can also play a mitigating role in discourse, reducing the directness and certainty of statements. The corpus of this study consists of speeches by the two presidents (Rouhani and Raisi) collected from various sources. The analysis of the data shows that the use of elaborative discourse markers in the speeches of both presidents is more frequent than other connective discourse markers, as they aim to maintain the coherence of their statements. Regarding mitigating discourse markers, both presidents have used them almost equally and sometimes employed multiple strategies simultaneously to mitigate their statements. For instance, they used ambiguous pronouns, modal verbs, and modal adverbs in a single sentence to express their views cautiously. پژوهش حاضر به بررسی انواع گفتمان‌نماهای به کارگرفته‌ شده در سخنرانی‌های روسای جمهور، روحانی و رئیسی بر مبنای رویکرد فریزر (2009) اختصاص دارد. بر اساس رویکرد مذکور، گفتماننما کلمه یا عبارتی است که دو پاره‌گفتار را به هم مرتبط میکند بدون این که تغییری در محتوای گزاره‌ای آنها ایجاد کند. گفتماننماها نوع رابطه بین دو پاره‌گفتار را نشان میدهند و از این منظر نقش پیوندهنده دارند و در چهاردسته عمده تقابلی، استنتاجی، تفصیلی و زمانی جای می‌گیرند. علاوه بر نقش‌های برشمرده، گفتمان‌نماها در گفتمان می‌توانند نقش تعدیل‌کنندگی نیز ایفا کنند، یعنی از صراحت و اطمینان کامل سخن بکاهند. پیکره جستار حاضر متشکل از سخنرانیهای دو رییس جمهور (روحانی و رئیسی) است که از منابع مختلف گردآوری شده‌اند. بررسی داده‌ها نشان می‌دهد که میزان به کارگیری گفتماننماهای تفصیلی در سخنرانی‌های هردو رییس جمهور بیش از دیگر گفتمان‌نماهای مرتبط کننده پیام است و در واقع آنان از این طریق سعی در حفظ انسجام گفته های خود دارند. پیرامون گفتماننماهای تعدیل نیز هر دو رئیس جمهور تقریباً به میزان یکسانی از گفتماننماهای تعدیل بهره جسته اند و گاهی نیز از چند راهبرد همزمان به منظور تعدیل گفته خود بهره گرفتند، بدین معنا که به عنوان مثال هم‌زمان از ضمایر مبهم، افعال وجهی و قید وجهی در بیان یک جمله استفاده کردند تا به نوعی در ابراز دیدگاه‌های خود جانب احتیاط را نگاه دارند. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_8107_12ced5f6750d3bba8e1e2348d21b53de.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 9 2 2025 02 19 Religious Racism: A Critical Discourse Analysis of Western Media News on the Representation of Muslim’s Reactions to the Charlie Hebdo Cartoons عنوان نژادپرستی مذهبی: تحلیل کفتمان انتقادی اخبار رسانه‌های غربی پیرامون بازنمایی واکنش‌های مسلمانان به کاریکاتورهای شارلی ابدو 111 137 8022 10.22099/jill.2025.52194.1407 FA سید حسین شاه زیدی دانشکده علوم انسانی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران. آمنه زارع دانشکده علوم انسانی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران. محمدحسین شرف زاده دانشکده علوم انسانی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران. اسماعیل جدیدی دانشکده علوم انسانی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران. Journal Article 2025 01 17 The representation of Muslims in English-language media is still fraught with challenges. Negative stereotypes and one-sided images remain dominant. They can normalize and legitimate racism through their discourses and contribute to its reproduction at the societal level. This study with a descriptive- analytical approach, examines various ways of delegitimizing Muslim’s protests against the publication of offensive cartoons by Charlie Hebdo in the news of four western media outlets: The New York times, The Guardian, The Washington Post and BBC, from 2020 to 2024, using the concepts of VanDijk’s ideological square and discursive strategies. In this regard, the discourse components in this news report were identified and then each of them was analyzed according to the discursive strategies. The findings of this research indicate that the author of this news report highlighted the positive characteristics of insiders (non-Muslims) and marginalized the negative characteristics of non-insiders, that is, Muslims. In this regard, discursive strategies such as: lexicalization, Authority, Norm Expression, Victimization, Evidentiality, Hyperbole, Categorization, Euphemism, Implication, Irony, Number Game, Generalization, National Self-Glorification have been used to persuade the readers. بازنمایی مسلمانان در رسا­نه­ های انگلیسی ­زبان جهان هنوز با چالش ­های زیادی مواجه ­است. کلیشه‌های منفی و تصاویر یک­جانبه هم­چنان در گفتمان این رسانه­ ها غالب هستند. آنها به­ واسطه گفتمان خود می­توانند نژادپرستی را عادی و مشروع جلوه دهند و به بازتولید آن در سطح جامعه کمک کنند. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی- تحلیلی به بررسی پدیدة مشروعیت ­زدایی از اعتراض مسلمانان به انتشار کاریکاتورهای توهین­ آمیز مجله شارلی ­ابدو می ­پردازد. این تحقیق اخبار چهار رسانه شاخص غربی از جمله نیویورک تایمز، گاردین، واشنگتن ­پست و بی ­بی ­سی را در بازه زمانی 2020  تا  2024 میلادی  با بهره ­گیری از مفاهیم مربع ایدئولوژیک و راهبردهای گفتمانی وندایک بررسی می­ کند. در این راستا، مؤلفه­ های گفتمان‌مدار در این گزارش ­های خبری شناسایی شدند و سپس هر یک از آنها با توجه به راهبرد­های گفتمانی تحلیل گردیدند. یافته­ های این پژوهش حاکی از آن است که نویسندگان این گزارش­ های خبری، ویژگی­ های مثبت خودی­ ها یعنی غیرمسلمانان را برجسته کرده و ویژگی­ های مثبت غیرخودی­ ها، یعنی مسلمانان را به حاشیه رانده­ اند. در همین راستا، برای متقاعد­ساختن خوانندگان، از راهبردهای گفتمانی همچون انتخاب واژگان، ارجاع به چهره‌ها و نهادهای معتبر، بیان هنجارها، قربانی‌سازی، ارائه شواهد، اغراق، دسته‌بندی مفاهیم، حسن تعبیر، تلویح، دستکاری آمار و ارقام، تعمیم‌سازی و تمجید ملی بهره گرفته‌اند.   https://jlil.shirazu.ac.ir/article_8022_e7c2e7b1ab62745ce1f547a6dc5dc709.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 9 2 2025 02 19 Linguistic Typology of the Manuscript "Khutab": A Comparative Study Based on Homogeneous Texts گونه شناسی زبانی نسخۀ خطی «خُطَب»: مطالعه ای تطبیقی با تکیه بر متون همگون 139 157 8097 10.22099/jill.2025.53002.1422 FA حسین سبزی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران. سید محمود سید صادقی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران. سید مجتبی حسینی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران. Journal Article 2025 04 23 "Language typology, a relatively new field in linguistics, investigates, compares, and categorizes languages based on their shared structural characteristics. A fundamental question within typology is whether the literary outputs of Iranian writers and poets from various geographical locales can be considered stylistically consistent, notwithstanding considerable linguistic variations, and subsequently analyzed within a singular historical period and specific stylistic category, while disregarding the lexical, structural, and phonetic heterogeneities present. By examining the application of the Persian language across different geographical regions and specific historical eras, typology provides benchmarks. These facilitate identifying a text's original linguistic variety and estimating the geographical origin and temporal context of compositions lacking clear authorship. This research employs a comparative-inductive methodology, seeking to identify the phonetic, structural, and lexical frameworks (the typology) of the text. By contrasting these frameworks with those in comparable texts, the study endeavors to ascertain the manuscript's linguistic variety and its approximate place of origin. The research findings suggest that the evolution of dialects and vernaculars towards Standard Persian did not occur uniformly and contemporaneously throughout all Persian-speaking regions. The book's stylistic variety is Transoxanian, marked by local Transoxanian dialects, a deep connection to its historical and social milieu, and the simultaneous influence of Sogdian, Middle Persian, and Arabic linguistic structures." «گونه ­­­شناسی» شاخه­ ای نوظهور از دانشِ زبان­شناسی است که به ­بررسی، مقایسه و طبقه ­بندی زبان­ ها بر اساس ویژگی­ های ساختاری مشترک آنها می ­پردازد. نظریۀ گونه ­شناسی بر این پیش­ انگارۀ بنیادین استوار است، ­که آیا می ­توان آثار نویسندگان و سرایندگان مناطق مختلف ­جغرافیایی ایران را با وجود اختلافات زبانی چشمگیر، از منظرِ سبک و سبک ­شناسى یکسان انگاشت و همگى را بی­ توجه به ناهمگونی­ های واژگانى و ساختارى و آوایىِ موجود در این متون، در قالب یک دورۀ تاریخى و سبک خاص مورد بررسی قرارداد؟ گونه­ شناسی با طرح این دو ویژگی، یعنی شناخت کاربردهـای زبـان فارسـی درحوزه ­های مختلف جغرافیایی و دوره­ های زمانی معین، سنجه­ هایی را فراهم می‌آورد که به کمک آنها می‌توان گونۀ ­زبانی اصیل یک متن، مکان و زمان تقریبی تألیف آثار بی­ شناسنامه را شناسایی کرد. این پژوهش با رویکردی قیاسی- استقرایی انجام شده ­است و در آن تلاش می‌شود تا با شناسایی نظام‌های آوایی، ساختاری و واژگانی (گونه‌شناسی) متن و مقایسۀ این نظام‌ها با متون همگون، گونۀ زبانی کتاب و مکان تقریبی تألیف آن مشخص گردد. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که روند گرایش گونه‌ها و گویش‌ها به سوی شکل‌گیری زبان فارسی معیار در تمامی مناطق فارسی‌زبان، به شکلی یکسان و همزمان روی نداده ­است. گونۀ زبانی کتاب، گونۀ فرارودی (ماوراء­النهری) است. کاربرد لهجه­ ها و گویش ­های محلّی منطقۀ فرارود و پیوندِ عمیق متن با بافت تاریخی و اجتماعی دورۀ خود و تأثیر­پذیری همزمان از زبان­های سغدی و پهلوی در کنار ساختارهای زبان عربی، از عوامل اصلی تشخص بارز زبانی آن به شمار می‌رود. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_8097_4b04dc1e928a901f49999ef86bbcce24.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 9 2 2025 02 19 A Case Study of Opacity in the Progressive Prefix Relict in Kalhori Kurdish بررسی نمونه‌ای از تیرگی در بقایای تکواژ صفر پیشوند استمراری در کردی کلهری 159 175 7975 10.22099/jill.2025.52464.1412 FA مهدی فتاحی گروه زبان انگلیسی و زبان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران طاهره جعفری گروه زبان انگلیسی و زبان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران Journal Article 2025 02 17 In cases with Phonological opacity a process may unexpectedly fail to occur in an environment where its application is expected, or conversely, it may apply in an environment where its occurrence is not anticipated. In Kalhori Kurdish, although the progressive prefix lacks an overt phonological form, Fattahi (2023) identifies residual traces of this prefix as /t/ in the present tense forms of “bring” and “come”. However, in the data collected from the Gilan-e Gharb dialect of Kalhori Kurdish, this prefix appears as [ʧ], without a clear phonological motivation for the change in the verb forms. The forms [ʧæɾem] (“I bring”) and [ʧæm] (“I com”) raises the question of why the relict of this prefix has unexpectedly surfaced as an affricate with no apparent source of motivation. To investigate this phenomenon further, a 12-hour corpus of interviews with 15 native speakers of Kalhori Kurdish from this region was collected and analyzed. Adopting a descriptive-analytic approach and using rewrite rules, this study shows how the counter-bleeding of interaction of rules affects these verb forms. The study concludes that the relict /t/ undergoes partial assimilation, changing to [ʧ] before a glide, followed by the subsequent deletion of the glide in the next phonological process. This sequence of the changes explains the observed opacity in question. Also, the results support the claim of Kipasrky (1973), McCarthy (1999), and Kager (2006) providing additional evidence that processes involving counter-feeding and counter-bleeding interactions lead to surface opacity in phonological representations. تیرگی واج‌شناختی پدیده‌ای است که در آن صورت‌های روساختی تصویر شفافی از فرآیندهای اعمال‌شده بر آن‌ها را نشان نمی‌دهند؛ یک فرآیند برخلاف انتظار، در بافتی که شرایط اعمال آن فراهم است رخ نمی‌دهد، و یا در بافتی اعمال می‌شود که شرایط وقوع آن فراهم نیست. در کردی کلهری، با اینکه پیشوند استمراری نمود آوایی ندارد، اما فتاحی (۱۴۰۱) بقایای این پیشوند را در صورت «آوردن» و «آمدن» در زمان حال /t/ معرفی می‌کند. با این حال، در داده‌های به‌دست‌آمده از کردی کلهری گیلان‌غرب این پیشوند به ‌شکل [ʧ] ظاهر شده‌است، بی‌آنکه منشأ تغییر در صورت فعل مشخص باشد. صورت‌های [ʧæɾem] و [ʧæm] به‌ معنای «می‌آورم» و «می‌آیم» در این گونۀ زبانی این پرسش را مطرح می‌کنند که چرا این تغییر در شرایطی رخ داده که بافت واجی مناسبِ آن فراهم نیست. به منظور بررسی بیشتر این وضعیت تحلیل داده‌هایی که از طریق پیکره‌ای ۱۲ساعته حاصل از مصاحبه با ۱۵ گویشور کردی کلهری ساکن این شهرستان گردآوری شده بود آغاز گردید. تحلیل‌ها به ‌روش توصیفی‑تحلیلی و به‌کمک قواعد بازنویسی، تعامل «عکس‌زمینه‌برچینی» بین قواعد اعمال‌شده بر صورت‌های فعلی موردبررسی را آشکارکرد؛ ابتدا [t] طی فرآیند همگونی ناقص در بافت پیش از غلت به [ʧ] تغییر می‌یابد، و سپس خود غلت در مرحلۀ بعد حذف می‌شود. اینگونه به وجود تیرگی واجی در نمونۀ حاضر پی برده شد. در پایان این نتیجه نیز به‌دست آمد که این یافته‌ها شاهدی دیگر در تأیید این مدّعای کیپارسکی (۱۹۷۳) و مک‌کارتی (۱۹۹۹)  و کاخر (۲۰۰۶) هستند که تعامل‌های «عکس‌زمینه‌چینی» و «عکس‌زمینه‌برچینی» به تیرگی روساختی می‌انجامند. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7975_785c659cc82564bd26e05310a8acfe72.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 9 2 2025 02 19 The sociolinguistic study of Gilaki-Persian code-switching بررسی جامعه شناختی پدیده رمزگردانی میان گیلکی و فارسی 177 196 7912 10.22099/jill.2025.51780.1403 FA نیلوفر منصوری هره دشت دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. نسرین ژاله پرور مقدم دانش آموخته کارشناسی ارشد زبانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران.ایران. Journal Article 2024 11 26 The present study investigated the sociolinguistics aspects of code-switching (CS) of bilingual Gilaki-Persian speech community in Gilan. Considering the fact that the study of code-switching patterns in a bilingual society can indicate the change pattern and the extent of use of language varieties in a society, it is necessary to study code-switching patterns in a bilingual society like Gilki-Persian bilingual community.A researcher-constructed survey questionnaire was used to collect the CS data from 218 bilingual speakers in Rasht. The research explored the relationships between CS with sociolinguistic variables of age, gender and educational level of bilingual speakers, in addition to psycholinguistic variable of speaker’s attitude towards CS. The study was conducted within the framework of Fishman’s domain analysis (1972). The results show Gilaki-Persian CS is more common in family and neighborhood domain. Also according to the results, CS is more common among women speakers. Considering the variables of age and educational level, CS is more common among young educated members of this bilingual community. The results also confirm a strong positive relationship between speaker’s attitude towards CS and its actual use in everyday conversations. <br /><br />Keywords: code-switching, sociolinguistics, sociolinguistic variables, speaker’s attitude, Gilaki. تحقیق حاضر به بررسی جامعه‌شناختی پدیده‌ی رمزگردانی میان گیلکی و فارسی در گویشوران گیلانی پرداخته است. داده‌های پژوهش با استفاده از پرسشنامه‌ی محقق ساخته از 182 گویشور دوزبانه‌ی گیلکی-فارسی شهر رشت جمع‌آوری شده است. در این پژوهش درچارچوب تحلیل حوزه‌ای فیشمن (1972)، رابطه‌ی متغیرهای جامعه‌شناختی سن، جنسبت و تحصیلات و متغیر روانشناختی نگرش افراد با میزان رمزگردانی گیلکی-فارسی درحوزه‌های مختلف کاربرد زبان مورد بررسی قرار گرفته است. نتابج تحقیق نشان می‌دهد که رمزگردانی میان گیلکی و فارسی در دو حوزه‌ی خانواده و دوستی بیشتر صورت می‌گیرد. همچنین گویشوران دوزبانه‌ی زن نسبت به مردان بیشتر از رمزگردانی در مکالمات خود استفاده ‌می‌کنند و افراد جوان‌تر و تحصیل‌کرده‌تر به دلیل تمایل بیشتر در استفاده از زبان فارسی بیشتر گرابش به رمزگردانی گیلکی-فارسی دارند. همچنین نتابج تحقیق نشان‌ می‌دهد بین دو عامل نگرش افراد به رمزگردانی و میزان استفاده از رمزگردانی در تمامی محیط‌های کاربردی یک رابطه مثبت قوی وجود دارد. به طوری که هرقدر نگرش یک فرد به رمزگردانی مثبت‌تر باشد، به همان نسبت در مکالمات خود از پدیده رمزگردانی بیشتر استفاده می‌کند. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7912_c25036e425f5ee3d26aa6767fcea04f1.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 9 2 2025 02 19 Social Principles in Asian Countries’ Names معیارهای اجتماعی در نام‌گذاری‌ کشورهای آسیایی 197 213 8112 10.22099/jill.2025.52338.1409 FA حامد مولایی کوهبنانی گروه زبان‌شناسی ، دانشکده زبان‌های خارجی، دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان ابوذر اورکی گروه مطالعات ترجمه ، دانشکده زبان‌های خارجی، دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان فائزه ایران پور گروه زبان‌شناسی ، دانشکده زبان‌های خارجی، دانشگاه ولی‌عصر (عج) رفسنجان Journal Article 2025 02 01 The present study investigates the Asian toponyms based on two linguistic criteria. The first criterion is the main factor for calling Asian countries; in other word, we try to determine the different social factors of the Asian toponyms. The second criterion is related to Persian equivalences of Asian toponyms. In this part, the word formation processes which are used for naming Asian countries in Persian will be investigated. For these sakes, 43 Asian country names extracted. The results of the first goal reveal that there are 9 factors for the Asian toponyms. Among them, the name of tribes and nations and Geographical Features are the most popular ones since the first one used in 14 and the second one in 13 Asian toponyms. Other factors are the name of Geographical direction, Kingdom dynasty, people characteristics, the name of a person, the name of holy places, the name of God or Goddess and the name of animals. The results of the second criterion also shows that there are 3 word formation processes for naming Asian toponyms including Borrowing, coinage and loan translation. The most popular one is borrowing which is used in 28 Persian equivalents of Asian toponyms. Coinage used for the formation of 9 Asian toponyms in Persian and 6 Asian toponyms is the result of Loan translation in Persian. پژوهش حاضر درصدد است در چارچوب اصول نام­ شناسی و با استفاده از دو معیار زبان‌شناختی به بررسی جای­ نام کشورهای آسیایی بپردازد. معیار نخست به شناسایی عوامل مؤثر در نام‌گذاری هر کشور اختصاص دارد، از جمله تأثیرات سیاسی، اجتماعی، جغرافیایی، مذهبی و سایر جنبه‌ها که نقش مهمی در شکل‌گیری این نام‌ها داشته‌اند. معیار دوم به نحوۀ ورود این جای‌نام‌ها به زبان فارسی معیار در ایران می‌پردازد و بررسی می‌کند که این نام‌ها از چه طریقی در زبان فارسی رایج شده‌اند. برای نیل به اهداف پژوهش، پیکرۀ پژوهش شامل 43 جای­نام از کشورهای آسیایی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج پژوهش در مورد معیار نخست نشان داد که از میان 9 عامل، نام قوم یا قبیله و ویژگی ­های جغرافیایی تأثیرگذارترین عوامل محسوب می­ شود؛ زیرا مجموعا 14 کشور براساس نام قوم یا قبیله و 13 کشور براساس ویژگی جغرافیایی نام­گذاری شده ­اند. علاوه ­بر این، عواملی همچون جهت جغرافیایی، سلسلۀ پادشاهی، ویژگی مردمان، شخص، مکان مذهبی، خدایان و حیوان نیز در نام‌گذاری کشورهای آسیایی دخیل هستند. نتایج مربوط به معیار دوم نشان داد که قرض‌گیری مهم‌ترین عامل در کاربرد جای‌نام کشورهای آسیایی در فارسی محسوب می‌شود، زیرا جای‌نام ۲۸ کشور براساس فرایند قرض‌گیری مستقیم در فارسی کاربرد دارند. علاوه ­بر قرض‌گیری، فرایندهای ابداع و ترجمۀ قرضی نیز در نحوۀ کاربرد این جای‌نام‌ها در فارسی نقش دارند. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_8112_6be6ddef5597eac6df9d1b4b7c3d81d3.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 9 2 2025 02 19 Speaking Rate in the Rhythm of Persian Classical Poetry سرعت گفتار در ریتم شعرکلاسیک فارسی 215 239 8049 10.22099/jill.2025.52603.1413 FA مریم نورنمائی گروه زبان‌شناسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران ماندانا نوربخش گروه زبان‌شناسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران فریبا قطره گروه زبان شناسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران وحید صادقی گروه زبان‌شناسی و آزفا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی، قزوین، ایران Journal Article 2025 03 02 Speaking rate relates to the time percentage or the proportion of length of silent pauses. Poetry includes more pauses and the speaking rate is slower in poetry than in natural speech. In this research, the correlation of speaking rate with the duration of silent pauses and the duration of soundings was studied in the temporal structure of the rhythm of Persian classical poetry. Six pieces of poems in the forms of Ghazal and Rubā’i from three main metrical patterns were selected. Ten male and twelve female speakers read these poems at their normal speaking rate. The acoustic analysis was conducted by Praat software, and the statistical and mathematical analyses were done by R software using correlation test. The results indicated that in the rhythm of Persian classical poetry, speaking rate is a stylistic element and it accelerates by increasing the duration of pauses and decreasing the duration of soundings. The correlation of speaking rate with form and metrical pattern suggests that rhythm of poetry can be studied mathematically. Moreover, we offered to analyze the rhythm of poetry mathematically and acoustically based on the number and duration of pauses and sounding units. Also, the calculation of speaking rate proves the hierarchical structure of rhythm of Persian poetry. Moreover, these ratios suggest that the larger rhythmic units depend on the stylistic parameters, and the smaller rhythmic units are influenced by both stylistic and individual parameters. سرعت گفتار با درصد زمانی یا تناسب امتداد سکوت‌ها ارتباط دارد. در گرایش جهانی، تعداد سکوت‌ها در شعر بیشتر و سرعت گفتار آهسته‌تر از سرعت گفتار طبیعی است. این پژوهش با هدف بررسی همبستگی سرعت گفتار با دیرش سکوت‌ها و دیرش صدا در ساختار زمانی ریتم شعر کلاسیک فارسی صورت گرفت. شش قطعه شعر از دو قالب غزل و رباعی دارای سه الگوی عروضی اصلی انتخاب شدند. ده گویشور مرد و دوازده گویشور زن فارسی زبان این اشعار را خواندند و فرایند تحلیل صوتی با نرم‌افزار پرت و محاسبات ریاضی و آماری با نرم‌افزار R و از طریق بررسی رابطة همبستگی انجام شد. نتایج نشان داد که سرعت گفتار در ساختار ریتم شعر کلاسیک عنصری سبک‌شناختی است و با افزایش دیرش سکوت‌ها افزایش می‌یابد؛ اما با دیرش صدا نسبت عکس دارد. همبستگی سرعت گفتار با متغیرهای قالب شعر و الگوهای عروضی نشان می‌دهد که مطالعة ساختار ریتم شعر می‌تواند جنبة محاسباتی داشته باشد. از این روی، وجود روابط ریاضی در ساختار ریتم شعر به بررسی بیشتری بر اساس تعداد و دیرش سکوت‌ها و نیز بر مبنای تعداد و دیرش واحدهای آوایی نیاز دارد. به نظر می‌رسد از روابط تناسب دیرشی می‌توان در شناخت بیشتر و طبقه‌بندی الگوهای عروضی استفاده کرد. محاسبة سرعت گفتار با نسبت‌های دیرشیِ متفاوت وجود ساختار سلسله‌مراتبی ریتم شعر کلاسیک فارسی را تأیید می‌کند و هم‌چنین مبین وابستگی سازه‌های بزرگ‌تر به شاخص‌های سبکی و وابستگی سازه‌های کوچک‌تر به شاخص‌های سبکی و فردی است. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_8049_d7d57212abe1ad6c5bb846a55a93e7a3.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 9 2 2025 02 19 A comparative study of repair in the Ahvazi dialect of Arabic and Persian conversations بررسی تطبیقی ترمیم در مکالمات گویش اهوازی زبان عربی و زبان فارسی 241 262 7957 10.22099/jill.2025.51568.1397 FA مسلم آل علی گروه زبان انگلیسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، ایران. مژگان هوشمند گروه زبان انگلیسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، ایران. رضا رضایی گروه زبان انگلیسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، ایران. Journal Article 2024 10 30 The interactional role of repair in conversations have long been of interest to conversation analysts. The objective of this study is to examine the types of repair and their strategies in the Ahvazi Arabic and Persian conversations. The population of the study consisted of 100 participants, including 50 Ahvazi Arabic speakers and 50 Persian speakers, selected through convenience sampling from individuals aged 20 to 50 residing in Ahvaz. After recording the participants' everyday conversations, the data were transcribed, and the instances of repair were identified based on the model. The findings from 283 minutes of Persian conversations and 240 minutes of Arabic conversations indicate a high frequency of self-initiated self-repair in both groups. It was observed that the participants in both languages predominantly used non-lexical initiators in the form of speech cut-off. Additionally, the data revealed that Arabic speakers used seven repair strategies, i.e. replacing, searching, recycling, deleteing, inserting, paranthesizing, sequence jumping. However, Persian speakers employed nine repair strategies of replacing, searching, recycling, deleteing, inserting, paranthesizing, reformatting, reordering, and sequence jumping. Furthermore, the strategies of replacing, recycling, and searching were used with high frequency in both languages, while the strategy of sequence jumping had the least usage. The findings of the present study corroborate the notion that the general principles of repair are universal, but the observation of differences across different languages is not unexpected. نقش تعاملی ترمیم در مکالمات از دیرباز مورد توجه مکالمه‌کاوان بوده است. هدف این پژوهش مطالعۀ انواع ترمیم و راهبردهای آن در مکالمات گویش اهوازی زبان عربی و  زبان فارسی است. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۰۰ شرکت‌کننده (۵۰ گویشور اهوازی و ۵۰ فارسی‌زبان) است که از افراد ۲۰ تا ۵۰ سالۀ ساکن اهواز و با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده‌اند. پس از ضبط مکالمات روزمرۀ شرکت‌کنندگان، داده‌ها آوانگاری شده و با توجه به الگوی پژوهش موارد ترمیم در آنها شناسایی شدند. یافته‌های حاصل از 283 دقیقه مکالمۀ زبان فارسی و 240 دقیقه مکالمۀ زبان عربی نشان از بسامد زیاد کاربرد خودترمیمی-خودآغاز در مکالمات هر دو گروه دارد. همچنین، مشاهده شد شرکت‌کنندگان هر دو زبان برای شروع ترمیم خود عمدتاً از آغازگر غیرواژگانی در قالب انقطاع گفتار استفاده کرده‌اند. به­علاوه، یافته‌ها نشان داد عرب‌زبانان هفت راهبرد جایگزینی، جستجو، بازیابی، حذف، درج، پرانتزسازی و پرش توالی را در مکالمات استفاده کردند، در حالی‌که فارسی‌زبانان نه راهبرد جایگزینی، جستجو، بازیابی، حذف، درج، پرانتزسازی، قالب‌بندی مجدد، مرتب‌سازی مجدد و پرش توالی را به­کار برده‌اند. در هر دو زبان راهبردهای جایگزینی، بازیابی و جستجو با فراوانی بالا و راهبرد پرش توالی کمترین کاربرد را داشته است. یافته‌های پژوهش حاضر به این امر صحه می‌گذارد که اصول کلی ترمیم جهانی هستند، اما در زبان‌های مختلف مشاهده تفاوت در جزئیات آن دور از انتظار نیست. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7957_e343a6ce886fc7928fa01b200e8f16b9.pdf