دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 Dialectology of Proper Names: A New Approach in Dialectology and Onomastics (Case Study: Sorani Dialect, Sardasht and Baneh Varieties) گویش‌شناسی اسامی خاص: رویکردی نوین در مطالعات گویش‌شناسی و نام‌شناسی: (مطالعه موردی: گویش سورانی، گونه‌های سردشتی و بانه‌ای) 1 21 7085 10.22099/jill.2023.7085 FA بهزاد احمدی استادیار گروه زبان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2023 07 25 Background and Aim: From a variationist perspective and with the idea that names do not merely have a referential function, but also contain information about geographical and social variations, the present study aimed to introduce the interdisciplinary discipline of “Dialectology of Proper Names”. Method: The research method used in this research was descriptive-analytical and the data were collected in the field with the help of informed people living in different villages of Baneh and Sardasht villagers, teachers in these villages, and also in some cases using the researcher’s information intuition. Results: The results of the present research showed a difference between the Sardashti and Baneh varieties in terms of the pronunciation of some proper names, which is in line with the differences between these two varieties of Sorani dialect. In examining the type of naming, it was found that metaphor-based naming, relying on concepts derived from nature, has a special place and role in Sorani Kurdish. Regarding nicknaming of people, examining the nicknames used in Baneh variety indicated that a person's appearance and behavioral characteristics could be the basis for nicknames. The animal naming section showed that Sorani speakers name domestic animals based on metaphors, their appearance, and behavioral characteristics. The naming of natural places in Surani Kurdish was based on metaphor, metonymy, appearance characteristics, etc., and in the case of settlements, it was based on the name of a prominent person, proximity to springs and rivers, etc. Conclusion: Investigating the linguistic variation and diversity of proper nouns in the Surani dialect showed that proper nouns can be used as suitable variation indicators in dialectology, from different perspectives: geographic variation in proper names, geographic variation in the pronunciation of the same name, metaphor-based naming, nicknaming of people, naming animals, and place names . «شاخة میان‌رشته‌ای» گویش‌شناسی اسامی خاص براساس رویکرد تنوع‌گرا و این باور پایه گذاری شد که نام‌ها صرفاً کارکردی ارجاعی ندارند، بلکه حاوی اطلاعاتی در مورد تنوعات جغرافیایی و اجتماعی و نیز هویت فرد هستند. معرفی این رویکرد علمی، هدف پژوهش حاضر است. روش انجام پژوهش توصیفی-تحلیلی است و داده‌های تحقیق به صورت میدانی و با کمک افراد مطلع ساکن در روستاهای مختلف شهرستان‌های بانه و سردشت، دهیارها و معلمان این روستاها و نیز در مواردی با استفاده از اطلاعات و شم زبانی نگارنده گردآوری شده‌اند. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که که بین دو گونة سورانی (سردشتی و بانهای) به لحاظ تلفظ برخی از نام‌های افراد تفاوت وجود دارد. در بررسی نوع نام‌گذاری‌، مشخص شد نام‌گذاری‌ استعاره‌بنیاد با تکیه بر مفاهیم برگرفته از طبیعت در کردی سورانی جایگاه و نقش خاصی دارد. در بخش لقب‌گذاری برای افراد، با بررسی القاب به کار رفته در گونه بانه‌ای مشخص شد ویژگی های ظاهری و رفتاری فرد مبنای لقب‌گذاری می است. در بخش نام‌گذاری‌ حیوانات نیز مشخص شد گویشوران سورانی حیوانات اهلی را بر مبنایی استعاری، مشخصات ظاهری و رفتاری نام‌گذاری‌ می‌کنند. نام‌گذاری‌ اماکن طبیعی در کردی سورانی بر اساس استعاره، مجاز، مشخصات ظاهری و ... و در مورد سکونت‌گاه‌ها بر اساس‎ نام فردی شاخص، همجواری با چشمه‌ها و رودها و... است. بررسی تنوع و گوناگونی زبانی در اسامی خاص در حوزة گویش سورانی نشان داد اسامی خاص می‌توانند از جنبه‌های مختلف از جمله گوناگونی جغرافیایی نام‌گذاری‌، تنوع جغرافیایی در تلفظ نام یکسان، نام‌گذاری‌ استعاره‌بنیاد، لقب‌گذاری برای افراد، نام‌گذاری‌ حیوانات و نام‌گذاری‌ اماکن، شاخص مناسب و موضوع شایان توجهی در گویش‌شناسی باشند.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7085_acf0e852d2a4d461d3f77fca0b6f6deb.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 Examining the use of Kurdish language in Kermanshah and Kurdistan provincial TV programs بررسی کاربرد زبان کُردی در شبکه‌های سیمای استانی کرمانشاه و کردستان 23 42 7086 10.22099/jill.2023.7086 FA پارسا بامشادی دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2023 07 25 Background and Aim: The use of local languages and dialects in local programs of provincial television networks is an important issue that plays an important role in preserving the native language and culture. The present research examines the use of Kurdish language in Kermanshah and Kurdistan provincial TV programs. Method: The research data were collected by non-participatory observation method. The statistical population includes all the programs broadcast in the two provincial television networks of Kermanshah and Kurdistan, in which Kurdish language is used. From this statistical population, the programs aired in April and May 2019 were selected for the research sample. Results: The findings of the research show that the programs of the Kurdistan provincial network are better and more acceptable than the programs of Kermanshah, both quantitatively and qualitatively, and they have a positive effects on the language attitude of their Kurdish-speaking audience, or at least they do not have a negative effect; While the programs of Kermanshah Provincial TV not only don’t have positive effects on the language attitude of their Kurdish-speaking audience, but also have strong negative effects. Conclusion: The most important disadvantages of using Kurdish in Kermanshah TV programs are: the short duration of local programs compared to Persian-language programs; lack of a special program for children and adolescents in Kurdish; lack of attention to dialect diversity at the province level; lack of local TV series; Using presenters who speak non-authentic Kurdish mixed with excessive Persian loanwords; lack of attention to Kurdish writing system and not using it in local programs. کاربرد زبان‌ها و گویش‌های محلی در برنامه‌های محلی شبکه‌های سیمای استانی از اهمیت بسزایی برخوردار است و نقش مهمی در پاسداشت زبان و فرهنگ بومی کشور دارد. این مهم در مورد زبان های مرزی شاید از اهمیت بیش‌تری برخوردار باشد. پژوهش حاضر به بررسی کاربرد زبان کُردی در برنامه‌های سیمای استانی کرمانشاه و کردستان می‌پردازد. روش گردآوری داده‌ها از نوع مشاهدة غیرمشارکتی است. جامعة آماری شامل همة برنامه‌های پخش‌شده در دو شبکة سیمای استانی کرمانشاه و کردستان است که در آن‌ها از زبان کُردی استفاده شده است. از میان این جامعة آماری، برنامه‌های پخششده در بازة دوماهة فروردین و اردیبهشت 1399 به روش نمونه‌گیری هدف‌مند انتخاب شدند. یافته‌های پژوهش نشان‌گر آن است که برنامه‌های کُردی شبکة استانی کردستان به لحاظ کمّی و کیفی، مقبول‌تر از برنامه‌های کرمانشاه است و تأثیر مثبتی بر نگرش زبانی مخاطبان کردزبان خود می‌گذارند. مهم‌ترین آسیب‌های کاربرد زبان کردی در برنامه‌های سیمای کرمانشاه عبارتند از عدم توجه به تنوع گویشی در سطح استان؛ استفاده از مجریانی که گفتار کُردی غیراصیل و آمیخته با وام‌واژه‌های بیش از حد فارسی دارند؛ عدم توجه به خط کردی و استفاده از آن در برنامه‌های محلی؛ پایین‌بودن مدت زمان برنامه‌های محلی نسبت به کل برنامه‌های فارسی‌زبان شبکه؛ نبود برنامة ویژة کودک و نوجوان به زبان کردی؛ نبود سریال‌های محلی.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7086_40429c270cfae3870c26b6c79044e865.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 Linguistic study of the dialect of the Bahloli border tribe in South Khorasan بررسی زبان‌شناختی گویش طایفۀ مرزنشین بهلولی در خراسان جنوبی 43 58 7087 10.22099/jill.2023.7087 FA سید مجتبی حسینی دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد زبان‌شناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان محمدامین ناصح استادیار گروه زبان انگلیسی و زبان‌شناسی دانشگاه بیرجند، خراسان جنوبی، ایران. Journal Article 2023 07 25 طایفۀ بهلولی یکی از طوایف عشایری در برخی مرزهای ایران است که در مناطقی از کشور پراکندهاند. در این پژوهش گویش بهلولیهای ساکن مرز شرقی استان خراسان جنوبی یا به تعبیر خودشان «بَهلوریها» از حیث برخی ویژگیهای آوایی- واجی، واژههای انحصاری و صرف گونههای فعل در زمانهای مختلف در قیاس با فارسی معیار و گاه بیرجندی بررسی شده است. برای گردآوری دادهها از روش میدانی- کتابخانهای استفاده شده است. پژوهشگران با مراجعه به مناطق مرزی شرق خراسان جنوبی که محل زندگی این عشایر مرزنشین است، سعی کردند ساختهای زبانی موردنظر خود را عمدتاً به‌ صورت ناآگاهانه از مصاحبه با 5 مرد و 5 زن بومی بالای 50 سال استخراج کنند و از طریق گفت‌وگو و ضبط دادهها و نهایتاً تکمیل پرسشنامههای معمول گویشی به اطلاعات مورد نظر دست یابند. با بررسی نتایج دادهها مشخص شد که کشش واکهای در گویش طایفۀ بهلولی خراسان جنوبی همچون گویش بیرجندی وجود داشته و ممیز معنا است. همچنین تنوعی از واکههای مرکب در این گویش قابل ردیابی است. از نظر واژگانی نیز مشخص شد که بین واژههای اختصاصی گویش بهلولی با متناظر آن‌ها در فارسی معیار تفاوتهای قابلی وجود دارد. ضمناً ساخت آینده و گذشته در گویش بهلولی از تنوعات موجود در گویش بیرجندی بهرهای ندارد و به فارسی معیار نزدیکتر است.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7087_b26ce3652af855acdbcf48c3abfb2153.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 Description of Phonological Processes of Deletion in the Speech of Balochi Dialect Hearing Impaired Children based on Autosegmental Phonology تحلیل فرایند واجی حذف در گفتار کودکان بلوچ‌زبان کم‌شنوا براساس واج‌شناسی‌ خودواحد 59 77 7088 10.22099/jill.2023.7088 FA سیدفرید خلیفه‌لو عضو هیأت علمی گروه زبان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. محدثه سلطانی‌نژاد دانشجوی دکتری زبان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. پرویز سیدزایی کارشناس ارشد زبان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. Journal Article 2023 07 25 Background and Aim: Hearing impaired children tend to use phonological processes and simplify words in speech due to hearing disorders. Sarhadi Balochi dialect hearing-impaired children are no exception to this rule. Meanwhile, the role of dialects in diagnosing hearing disorders and teaching these children is ignored. In this regard, the aim of the present study is to investigate the phonological processes of deletion of Sarhadi Balochi dialect hearing impaired children based on the theory of autosegmental phonology. Method: The current research is descriptive-analytical. In order to carry out the present study, 8 girls and 8 boys with hearing impairments who speak Sarhadi and live in Zahedan, were randomly selected. Linguistic data were collected through the researcher's booklet and then transcribed. The processes in the speech of these children were analyzed and described based on McCarthy's (1988) delinking principle. Results and Conclusion: The findings showed that Sarhadi Balochi dialect hearing-impaired children tend to delete coronal-back consonants at the beginning of the syllable, in an environment where there is a back vowel after these consonants. Also, in some cases, these children delete the final consonant, and in the process of cluster reduction, they tend to keep the sonorant and unmarked consonant. Finally, devoicing in the ending of the word was also observed in their speech. کودکان کم‌شنوای بلوچ‌زبان همچون دیگر کودکان کم‌شنوا به دلیل اختلالات شنوایی به کاربرد فرایندهای واجی و ساده‌سازی واژ‌ه‌ها در گفتار تمایل دارند. این در حالی است که با وجود زبان معیار، نقش گویش‌ها در تشخیص اختلالات شنوایی و آموزش تولید بدون نقص آواها به این کودکان نادیده گرفته می‌شود و عملاً فرایند آموزش این کودکان محدود به زبان معیار میشود. در این ‌راستا، هدف پژوهش حاضر بررسی فرایند واجی حذف در گفتار کودکان کم‌شنوا با گویش بلوچی سرحدی براساس نظریة واج‌شناسی‌ خودواحد در جهت تقویت بنیانهای زبان بلوچی در میان این بخش از کودکان به عنوان زبان مادری ایشان و ارائة الگوی در دسترس برای گفتار‌درمان‌گران استان سیستان و بلوچستان است. این پژوهش توصیفی-تحلیلی است. به منظور انجام پژوهش حاضر 8 دختر و 8 پسر کم‌شنوا با گویش سرحدی ساکن زاهدان به صورت تصادفی انتخاب شدند. داده‌های زبانی از طریق کتابچة محقق ساخته جمع‌آوری و سپس آوانگاری شد. فرایندهای موجود در گفتار این افراد براساس اصل قطع مک‌کارتی (1988) بررسی و توصیف شد. یافته‌ها نشان داد که کودکان کم‌شنوای بلوچ‌زبان تمایل به حذف همخوان‌های بدنه‌ای-پسین در آغاز هجا دارند، در محیطی که بعد از این همخوان‌ها واکه پسین حضور داشته باشد. همچنین، این کودکان در برخی موارد به حذف همخوان پایانة تک‌همخوانی دست می‌زنند و در فرایند کاهش خوشه، گرایش به حفظ همخوان رسا و بی‌نشان دارند. در نهایت، بی‌واک‌شدگی پایان واژه نیز در گفتار آن‌ها مشاهده شد.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7088_ffd02e0b0a78432859f02ac282e15a16.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 The Typological Study of Agreement System in Ayaski Dialect (South Khorasan) بررسی رده‌شناختی نظام مطابقه در گویش بخش آیسک (خراسان جنوبی) 79 94 7089 10.22099/jill.2023.7089 FA ابوالفضل علمدار دانشجوی دکتری زبان‌شناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Journal Article 2023 07 25 The purpose of the present article was to describe and study the agreement system typologically in Ayaski dialect based on Comrie's pentagonal system (1978). This language variety is one of the subgroups of the Tuni dialect, which is spoken in the north of South Khorasan province, and belongs to the southern western branch of Iranian languages. The data of the current research has been collected by field method such as observation and interview with Ayaski speakers. All collected sentences were obtained with the participation of at least ten Ayaski speakers aged between 34 and 71. The analysis of available data showed that the agreement system in this dialect is split, and is sensitive to aspect, time and person. In sentences with present tense, both with intransitive and transitive verbs, the agreement system was from a nominative-accusative type. This agreement did not depend on the intransitive or transitive verb, so the agreement system in the present tense was not sensitive to the transitivity of the verb. In sentences with past tense, both with intransitive and transitive verbs, the agreement system was from an oblique-accusative type. In the nominative-accusative system, the subject in half of the cases was formed as an agreement inflectional suffix in the verb. In the oblique-accusative system, agreement were also manifested by oblique clitics, and were of neutral type. هدف مقالة حاضر، توصیف و بررسی رده‌شناختی نظام مطابقه در گویش بخش آیسک بر اساس نظام پنج‌گانة کامری (1978)است. این گونة زبانی یکی از زیرمجموعه‌های گویش تونی است که در شمال استان خراسان جنوبی صحبت می‌شود و متعلق به شاخة غربی جنوبی زبان‌های ایرانی است. داده‌های پژوهش حاضر به روش میدانی مانند مشاهده و مصاحبه با گویشوران آیسکی گرد‌آوری شده است. تمام جملات گردآوری‌شده، با مشارکت حداقل 10 گویشور آیسکی 34 تا 71 ساله، به دست آمد. تحلیل داده‌ها نشان داد که نظام مطابقه در این گویش، دوگانه و به نمود، زمان و شخص حساس است. در جملات دارای ستاک حال، نظام مطابقه هم با فعل لازم و هم با فعل متعدی، از نوع فاعلی- مفعولی بود. این مطابقه به فعل لازم یا متعدی بستگی نداشت، بنابراین نظام مطابقه در زمان حال، به گذرائی فعل حساس نبود. نظام مطابقه در جملات دارای ستاک گذشته، چه افعال لازم و چه افعال گذشته، از نوع غیرفاعلی- مفعولی بود. در نظام فاعلی-مفعولی، فاعل در نیمی از موارد به صورت پسوند تصریفی مطابقه در فعل، صورت‌بندی می‌شد. در نظام غیرفاعلی- مفعولی نیز مطابقه با واژه‌بست‌‌های غیرفاعلی تجلی می‌یافتند و از نوع خنثی بودند.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7089_c67dd3ea750ec48ab300d2002977c44f.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 Phonological taxonomy of borrowed consonants in Kurdish language in terms of laryngeal function رده‌شناسی واجی همخوان‌های گرفته زبان‌ کردی از نظر عملکرد حنجره 95 111 7090 10.22099/jill.2023.7090 FA بتول علی نژاد دانشکده زبان های خارجی، گروه زبانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان Journal Article 2023 07 25 [واک] و [دمش] تولید کند. در حالی که همخوان‌های رسا (غلت‌ها، روان‌ها و خیشومی‌ها) دارای مشخصة ذاتی [واک] هستند و در نتیجه همیشه واک‌دارند. این‌که آیا مشخصة [گستردگی چاکنای] در کردی نیز مانند زبان فارسی مشخصة زیربنایی است یا نه، می تواند این دو زبان ایرانی را در یکی از دو دسته زبان های دمشی و زبان های واک رده‌بندی کند. شواهد آکوستیکی داده‌های این تحقیق از صدای چهار مرد کرد سنندجی به دست آمده است که واج های کردی سنندجی را در بافت از قبل مشخص شده در جایگاه آغازین؛ میان واژه و آخر واژه تلفظ کرده اند. نتایج، پس از تجزیه و تحلیل آکوستیکی، جهت بررسی فرایندهای واجی در چارچوب نظریه حنجره ای ارئه می شود. در این مقاله نشان داده شد که براساس شواهد آکوستیکی و رفتار واجی همخوان های سایشی در زبان کردی برخلاف زبان فارسی، اما مانند زبان فرانسوی و اسپانیولی مشخصة [واک] در آن زیربنایی است ولی همخوان‌های انسدادی و انسایشی زبان کردی مانند زبان فارسی و انگلیسی عمل کرده و مشخصة نماینده دمش یعنی[spread] در بازنمود واجی آن قرار دارد.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7090_a5a5c5fd7dd2b9ebe53b24a296610f7c.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 The Investigation of the Progressive Prefix Relict in Kalhori Kurdish: A Comparative and Intralingual Approach بررسی بقایای صورت آوایی تکواژ صفرِ پیشوند استمراری در کردی کلهری: رویکردی تطبیقی و درون‌زبانی 113 122 7091 10.22099/jill.2023.7091 FA مهدی فتاحی استادیار زبان‌شناسی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. Journal Article 2023 07 25 Background and Aim: Kurdish is classified into three sets of Northern, Central, and Southern branches, with Kurmanji, Sorani, and Kalhori being the main dialects of these branches respectively. The progressive prefix is /di-/ in Kurmanji, /da-/ in Sorani, /də-/ in Ilami, and with no phonetic realization in Kalhori. However, there is evidence that suggests this prefix has been once phonetically realized in its previous historical stages, just like other variants of Kurdish. Enjoying a comparative look, this article aims to introduce certain forms from Kalhori Kurdish which contain relicts of this prefix. In the present article, the phonetic realization of this prefix is first investigated in Sorani, Ardalani, Ilami, and Kalhori. Method: The data of this study were collected by interviewing 10 speakers of the four aforementioned dialects, and were then transcribed and compared inter-dialectally. Results: After analyzing the data, it became clear that this prefix does not make up a stressed syllable in any of these variants, and the observed diversity in the phonetic realizations of this prefix could stem from the unstressed syllable being weakened. Conclusion: By comparing Kalhori Kurdish with the three other dialects, the relicts of the prefix are identified in the present continuous forms of the verbs "to come", "to bring", and "to see" as well as the negative prefix of present continuous in Kalhori Kurdish. زبان کردی به سه شاخه اصلی شمالی، مرکزی، و جنوبی تقسیم بندی می شود که از مهم ترین گویش های این سه دسته می توان به گونه های کرمانجی (کردی شمالی)، سورانی و اردلانی (کردی مرکزی) و کلهری و ایلامی (کردی جنوبی) اشاره کرد. در کردی کرمانجی پیشوند استمراری به شکل-di، در کردی سورانی به شکل-da، در کردی اردلانی به شکل a-، در کردی ایلامی به شکل-də و در کردی کلهری بدون بروز آوایی و به شکل تکواژ صفر است. با این حال، شواهدی وجود دارد که نشان می دهد تکواژ استمراری در کردی کلهری نیز هم‌چون سایر گونه های کردی، در دوره های گذشته، صورت آوایی آشکار داشته است. مقالة حاضر با رویکردی تطبیقی در تلاش است صورت هایی از کردی کلهری را معرفی کند که در آن‌ها بقایایی از این پیشوند دیده می شود. به این منظور، ابتدا وضعیت صورت آوایی پیشوند استمراری در گونه های سورانی، اردلانی، ایلامی و کلهری مورد بررسی قرار می گیرد. داده های پژوهش حاضر از طریق مصاحبه با 10 گویشور از هر کدام از این چهار گونة کردی به دست آمده است. این داده ها در گام بعدی آوانگاری شده و سپس با یکدیگر مقایسه می‌شوند. پس از بررسی داده ها، مشخص شد که این پیشوند در هیچ کدام از گونه های سورانی، اردلانی و ایلامی حامل تکیه نیست و تنوع صوری این پیشوند در گونه های مذکور حاصل تضعیف هجای فاقد تکیة این پیشوند است. با بررسی صورت های حال استمراری فعل های «آمدن»، «آوردن» و «دیدن» و نیز بررسی صورت آوایی پیشوند منفی ساز حال استمراری در کردی کلهری و مقایسة آن‌ها با سه گونة دیگر، شواهدی مبنی بر بقایای این پیشوند در این گونه از زبان کردی آشکار شد.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7091_75dc0be3009b2048f57cd84109c900f1.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 Phonological study of Birjand dialect بررسی واج‌شناختی گویش بیرجند 123 134 7092 10.22099/jill.2023.7092 FA عالیه کرد زعفرانلو کامبوزیا گروه زبانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. Journal Article 2023 07 25 هدف از نگارش این پژوهش تحلیل نظام واجی گویش بیرجند است. بسیاری از دادههای پژوهش از دو منبع واژهنامۀ گویش بیرجند (رضایی، 1373) و بررسی گویش بیرجند (رضایی، 1377) جمعآوری و براساس نوع فرایند دسته بندی شدهاند. آوانویسیها با استفاده از نمادهای بینالمللی IPA نوشته شدهاند. مبانی نظری از جمله «تناوبهای واجی، دو سطح بازنمایی، اصل توالی رسایی، قانون مجاورت هجا، و...» در تحلیل دادهها مورد ملاحظه قرار گرفتهاند. برای اطمینان از روند درست تحلیل، صورت برخی از واژهها با آثار بازمانده از دورههای باستان و میانه مقایسه شده‌اند. یافتهها نشان میدهد که در تحلیل دادهها، عوامل تاثیرگذار مانند: الف. موقعیت یک واحد واجی در ساخت هجا، ب. نوع و جایگاه هجا در واژه، ج. تاثیر واحدهای واجی مجاور بر یکدیگر، موجب تولید واج‌گونههای متعدد شده است که به تفصیل در متن مقاله بیان خواهدشد. به عنوان نمونه، در واژۀ یک هجایی «باد» که در هستۀ آن واکۀ «پسین و افتاده» وجود دارد، با افزودن پسوند و افزایش به دو هجا به صورت «بادی»، واکۀ «پسین و افتاده»، به صورت واکۀ «پیشین، افتاده و کشیده» تولید میشود، به طوری که این دو واکه همواره در توزیع تکمیلی با یکدیگر قرار دارند. برخی از نتایج منحصر به فرد این گویش شمارش متفاوت اعداد مرکب پیوندی در مقایسه با فارسی معیار است. همچنین، واکههای میانی معروف به مجهول یایی و واوی متعلق به دورۀ میانه، هنوز در این گویش فعال هستند.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7092_7175cc3d52e8aa856011947763725969.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 Stability or change of kinship terms as a result of language contact: a case study in several bilingual villages of Khorasan in the 1950s. ثبات یا تغییر اصطلاحات خویشاوندی در اثر تماس زبانی: مطالعة موردی در چند روستای دوزبانة خراسان دهة 50 135 155 7093 10.22099/jill.2023.7093 FA پونه مصطفوی استادیار پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری فریار اخلاقی استادیار پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری Journal Article 2023 07 25 در این پژوهش تأثیر تماس زبانی در قرضگیری اصطلاحات خویشاوندی در چند روستای دوزبانۀ خراسان دهۀ 50 بررسی می‌شود. دادههای زبانی پژوهش از بخش واژگان پرسشنامۀ اطلس زبانی ایران استخراج شده‌اند که در پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در حال تدوین است. دادههای زبانی 9 آبادی دو زبانه در بخش احمدآباد شهرستان مشهد مورد مطالعه قرار گرفتهاند. در هر یک از این آبادی‌ها، یکی از زبانهای ترکی، بلوچی، عربی و ترکمنی در کنار زبان فارسی رایج است. پیکرۀ پژوهش 153 واژه دارد و از تجمیع معادلهای گویشی 17 اصطلاح خویشاوندی موجود در پرسشنامه در چهار زبان مورد بررسی به دست آمده است. نتایج پژوهش نشان میدهد بر خلاف نظر عمدۀ پژوهشگران پیشین، در آبادیهای مورد مطالعه قرض‌گیری در حوزۀ اصطلاحات خویشاوندی نیز صورت می‌گیرد. میزان قرضگیری در این اصطلاحات در تماس هر یک از زبان‌های مورد اشاره با فارسی متفاوت ولی جهت آن همواره از فارسی به هر یک از زبانهای مورد بررسی بوده است. علاوه بر این، نتایج تحلیل دادهها از نظر ساخت‌واژی و معنایی نشان میدهند که میزان قرض‌گیری اصطلاحات خویشاوندی بسیط نسبت به مرکب بیشتر و از لحاظ طبقه‌بندی سببی/ نسبی، قرض‌گیری اصطلاحات خویشاوندی سببی بیش از نسبی است. همچنین از نظر طبقه‌بندی این اصطلاحات به درجۀ یک/ دو میزان قرض‌گیری درجۀ دو بیش از درجۀ یک است. در بین چهار زبان ترکی، بلوچی، عربی و ترکمنی، زبان ترکی بیش‌ترین و زبان ترکمنی کم‌ترین میزان قرض‌گیری را نشان میدهد. در دو زبان عربی و بلوچی میزان قرض‌گیری در واژگان خویشاوندی در حد میانۀ این دو و تقریباً به میزان مشابه است.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7093_9027a8b0f2f28ae5b70e33f9a9b796a2.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 Galeshi or Godari? A Case Study گالشی یا گُداری؟ یک مطالعۀ موردی 157 168 7094 10.22099/jill.2023.7094 FA سیف ا... ملایی پاشایی گروه زبان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2023 07 25 Background and Aim: The narrow strip between the southern shore of the Caspian Sea and the northern slope of Alborz Mountains hosts various dialects known as Caspian. In a few studies in the field, Galshi and Godari have been introduced as either homogeneous language varieties or subbranches of Mazandarani or Gilaki language groups. The purpose of current study is to evaluate the assumption because it has not been surveyed by researchers. Method: In order to collect linguistics material, at the first step, shared lexical entries were extracted from the linguistic materials of Galashi and Godari dialects through the available dialectological reports. Then, the equivalents of this list of seventy-three words were collected and compiled via direct interview method from Kalagarmahalla settlement in Babol city in Mazandaran province. Then, the collected data were analyzed and compared. Results: Contrastive analysis of the collected linguistic materials shows that Galashi varieties are slightly different from Mazandarani in terms of vocabulary, while their phonetic processes distinguish them from other Mazandarani dialect groups. The influence of regional languages is more obvious in the eastern variety of Galashi. The findings of the research show as well that in Godari dialect data, 71% of the words are similar to Mazandarani or have a slightly different pronunciation from Persian. Conclusion: Although the Galesh have always been considered an independent ethnic group, the findings of the current research and its comparison with the results of previous reports, shows that Galeshi is not an autonomous language, but relies on the regional Mazandarani language as the base language. Besides the few words of Godari, now most vocabularies in Godari are borrowed from Mazandarani language with a little change in pronunciation. Nowadays, Galshi and Godari varieties both are gradually becoming assimilated with the dominant language of the region, so could be extinct. کنارة باریک بین کرانة جنوبی دریای خزر و دامنة شمالی البرز گویش‌های گوناگونی موسوم به کاسپی را در خود جای داده است. در اندک مطالعات پراکنده در این حوزه، گالشی و گوداری زبان‌گونه‌هایی همگون و زیرشاخة گروه‌های زبانی مازندرانی یا گیلکی فرض شده‌اند. هدف این پیمایش سنجش درستی این پیش‌فرض است زیرا که چندان مورد کنجکاوی پژوهندگان قرار نگرفته است. روش تحقیق میدانی است. مواد زبانی مورد تحلیل به روش مصاحبة هدایت‌شده در بیست نقطة شهرستان بهشهر در استان مازندران گردآوری و به روش‌های آماری پردازش شدند. سپس یافته‌ها مورد تحلیل و بررسی مقابله‌ای قرار گرفت. میانگین سنی گویشوران 36 سال، میانگین سواد آن‌ها آموزش ابتدایی و 38% آن‌ها زن بودند. یافته‌های پژوهش نشان می دهد که بسیاری از واژه‌ها و ساخت‌های دستوری گالشی در بهشهر از زبان مازندرانی اقتباس شده است. وانگهی فرآیندهای آوایی همانند ابدال و کوتاه‌شدگی، نیز تکثّر وام‌واژه‌های فارسی و عربی، آن‌ها را از دیگر گروه‌های گویشی مازندرانی متمایز می‌سازد. گونه‌های گالشی در نقاط مختلف جغرافیایی، علی‌رغم فاصلة نزدیک، ناهمگون هستند. از یافته‌های پژوهش کنونی و بررسی مقابله‌ای آن با نتایج گزارش‌های پیشین می‌توان دریافت که گالشی و گوداری زبان‌های خودایستایی نیستند بلکه به زبان منطقه‌ای به عنوان زبان پایه متکی هستند. گالش‌ها و گودارها تغییراتی در زبان پایه ایجاد می‌کردند و اصطلاحاتی را در میان خود به کار می‌بردند که منجر به تشکیل گونه‌ای زبان صنفی گشت. بر خلاف فرضیات پیشین، گالشی و گوداری گونه‌های زبانی همگونی نیستند و هر یک بر پایة شغل، خرده‌فرهنگ، و زبان پایة هر منطقه با شگردهای زبانی متفاوتی گسترش پیدا کرده است.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7094_5bc3010fe269bccdffe2d755cff554c3.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 Exocentric Compounds in Laki Language ترکیب‌های برون‌مرکز در زبان لکی 169 186 7095 10.22099/jill.2023.7095 FA فرانک نادری عضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان، خرم‌آباد، لرستان، ایران. Journal Article 2023 07 25 Background and Aim: compounding is one of the major processes of word formation in the world language. Formal and semantic examination of compound words has always been one of the main concerns of reaserchers of morphology. The present article aims to find and analyze exocentric compounds in the Laki language based on Bauer (2017). Method: The research data include endocentric compounds collected from two sources: first, the daily speech of Laki speakers by the researcher and second, the two-volume book of ‘Laki Dictionary’ (Kiyani Kolivand, 2011). The data, then, are analyzed based on Baur’s (2017) classification. Results: The findings of the research show that all types of exocentric compounds in Baur’s (2017) classification, including bahuvrihi, synthetic, coordinative, exocentricity by language change or social change, and metaphorical are found in Laki language, but the structural diversity of bahuvrihi and synthetic exocentric compounds is more than the other three types. Conclusion: One of the important features of excentric compounds in Laki language is the high frequency of the names of human and animal body parts in them. In other words, embodiment and bodily organs and activities play a significant role in making exocentric compounds in Laki language. ترکیب از مهم‌ترین فرایندهای واژه‌سازی در زبان‌های جهان است که برای آن طبقه‌بندی‌های مختلفی ارائه شده‌اند و تحلیل ساختاری و معنایی آن همواره مورد توجه پژوهشگران حوزۀ صرف بوده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی انواع ترکیب‌های برون‌مرکز در زبان لکی است. در این راستا، ساختار صرفی انواع ترکیب‌های برون‌مرکز و اجزای تشکیل‌دهندۀ آن‌ها بررسی خواهد شد. داده‌های پژوهش شامل ترکیب‌های برون‌مرکزی است که از گفتار روزمرۀ گویشوران لکی در محیط خانواده، محیط کار و جامعۀ اطراف پژوهشگر و همچنین از کتاب دوجلدی «فرهنگ و واژه‌نامۀ لکی» استخراج شده‌اند. این داده‌ها براساس طبقه‌بندی بائر (2017) تحلیل شده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که همۀ انواع ترکیب‌های برون‌مرکز در طبقه‌بندی بائر (2017) شامل بهووریهی، ترکیبی، هم‌پایه‌، تحول‌یافته و استعاری در زبان لکی نیز یافت می‌شود. اما، تنوع ساختاری ترکیب‌های برون‌مرکز بهووریهی و ترکیبی به ‌مراتب بیش از سه نوع دیگر است. یکی از ویژگی‌های مهم ترکیب‌های برون‌مرکز در زبان لکی، بسامد بالای نام اندام‌های بدن انسان و حیوانات است که این موضوع ریشه در سبک زندگی مردم لک‌زبان دارد. زندگی این مردم از قدیم‌ مبتنی بر کشاورزی و دامداری بوده و برای انجام امور روزمره بیش‌ترین استفاده را از اندام‌هایی مانند دست و پا داشته‌اند. به عبارت دیگر، بدن‌مندی و اندام‌ها و فعالیت‌های بدنی نقش بارزی در ساخت ترکیب‌های برون‌مرکز در زبان لکی دارد.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7095_faa76bd6135c182a4a530b2571b8a5b2.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 Evidence of 60 dialect words of Great Khorasan in five ancient Persian texts شواهد 60 واژة گویشی خراسان بزرگ در پنج متن کهن فارسی 187 202 7096 10.22099/jill.2023.7096 FA محمدامین ناصح استادیار گروه زبان انگلیسی و زبان‌شناسی دانشگاه بیرجند، خراسان جنوبی، ایران. Journal Article 2023 07 25 هدف این مقاله، ردیابی واژههای گویشی خراسان بزرگ در چند متن کهن فارسی است تا نشان دهد کاربرد آن‌ها تا به امروز در گفتار مردم این سامان جاری است، اما در فارسی معیار وجود نداشته‌اند یا به فراموشی سپرده شدهاند. شناخت این واژهها در گویشهای خراسانی، مسئلة درک برخی از متون کهن فارسی دری را برطرف میسازد. متون مورد نظر عبارتاند از رسالة داروشناسی الابنیه عن حقایقالادویه (اواخر سدة سوم)، تاریخ بیهقی (سدة چهارم هجری)، تفسیر عرفانی کشفالاسرار و عدّهالابرار (سدة پنجم هجری)، متن عرفانی طبقاتالصوفیه (سدة پنجم هجری) و ارشادالزراعه در کشاورزی (اوایل سدة دهم هجری). فارسی در استانهای سهگانة خراسان به گویشهای چندی تکلم میشود که برخی دارای اختصاصات واژگانی و بعضاً دستوری ویژه‌ای می‌باشند و از گونه معیار دورتر هستند. زبان فارسی در بخشهای وسیعی از نقاط مرکزی و جنوبی خراسان بنا به سوابق تاریخی و به دلیل دوری از مرکز و یا واقع‌شدن در جوار بیابان لوت، کم‌تر دچار آمیختگی با دیگر زبانها می‌شوند و عموماً واژههای فارسی اصیل خود را حفظ می‌کنند و از گونۀ معیار کم‌تر تأثیر می‌پذیرند. از آن سو، گویشهای مختلفی از فارسی در افغانستان متداول است که از آن جمله میتوان به تاجیکی، هراتی، کابلی و هزارگی اشاره کرد. با وجود جدایی مناطق غربی افغانستان از خراسان در کم‌تر از دو سدۀ اخیر، اشتراکات زبانی و گویشی قابلی میان مردم دو سوی مرز در نواری به طول حدوداً 500 کیلومتر برقرار است. تاکنون نقشة گویشی جود ندارد که در آن مرزهای گویشهای فارسی شرق ایران و غرب افغانستان مشخص شده باشد، و لذا پژوهنده لاجرم برای تکمیل بررسی واژگانی خود به گویشهای فارسی رایج در افغانستان نیز نظر داشته و در این باره از اطلاعات گویشی دانشجویان افغانی ساکن در دانشگاه بیرجند بهره برده است. پژوهنده واژههای مورد نظر را که در حاشیة یک تحقیق میدانی در زمینۀ بررسی تطبیقی گویشهای مرز شرقی ایران استخراج نموده بود، جست‌وجو کرده و ذیلاً 60 نمونه از موارد منتخب را به ترتیب حروف الفبای فارسی همراه با معنای آن به همراه درج شاهد مثال مربوط و نیز اشاره به محل کاربرد فعلی آن در شهرهای خراسان بزرگ، مدخل کرده است.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7096_aee129375d21179049ab6fd6b8daf001.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 An analysis of the results of linguistic encounter in the north of Ilam province based on computerized dialectometry and massive data analysis (a case study of "Khezeli" dialect) تحلیلی بر نتایج برخورد زبانی در شمال استان ایلام بر پایه گویش‌سنجی رایانشی و تحلیل انبوهة دادگان (مطالعة موردی زبان‌گونة «خِزِلی») 203 223 7097 10.22099/jill.2023.7097 FA یاسر سنائی دانشجوی دکتری زبان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران آرزو نجفیان دانشیار گروه زبانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2023 07 25 گونه‌‌های زبانی رایج در نواحی شمالی استان ایلام از تکثر و تنوع چشم‌گیری برخوردارند، یکی از این گونه‌های زبانی «خِزِلی» است که در مقایسه با زبان‌گونه‌‌های مجاور خود از ویژگی‌‌های منحصربه‌‌فردی برخوردار است. پژوهش حاضر بر اساس تحلیل انبوهة دادگان، خصایص زبانی‌‌ شاخص ‌‌«خِزِلی» را از سایر گونه‌‌های زبانی رایج در حوزة پژوهش مشخص میسازد و بدنبال شواهدی زبانی دال بر گرایش این زبان‌گونه‌‌، به سمت منطقه/ گروه گویشی خاصی است. روش پژوهش کمی و شیوه گردآوری داده‌ها میدانی است. جامعة آماری پژوهش، تمامی گویشوران 16 دهستان شهرستان‌‌های ایلام، ایوان، چرداول و سیروان را در برمی‌گیرد. نمونه‌های گویشی از تمامی روستاهای بیش از 100 خانوار حوزة پژوهش، از هر روستا یک نمونة گویشی (36 نمونه‌ از 35 روستا)، جمع‌آوری شد. ابزار پژوهش، پرسش‌نامة «طرح ملی اطلس زبانی ایران» است. با بهره‌گیری از بستة نرم‌افزاری گویش‌سنجی و نقشه‌نگاری RuG/ L04، پراکنش مناطق گویشی، توزیع تنوعات آوایی، واژگانی و نحوی حوزة پژوهش تحلیل شد. یافتههای پژوهش نشان داد که سه گروه گویشی عمدة «لکی»،‌ «لری» و «کردی‌ جنوبی» و مجموعاً شش زیرگروه گویشی در شمال استان ایلام وجود دارد. در این بین، زبان‌گونة «خِزِلی» به عنوان نخستین زیرگروه گویشی منشعب از گروه گویشی کردی جنوبی، با فاصلة زبانی معنادار از سایر زیرگروههای گویشی، قرار میگیرد. همچنین به استناد نمودار «مقیاس‌گذاری چندبعدی» (MDS)، این زبان‌گونه هرچند به لحاظ تحلیل انبوهة دادگان در مجموعه زبان‌گونه‌های کردی جنوبی جای می‌گیرد؛ اما فاصله اندک و شباهت زبانی آن با گروه گویشی «لکی» قابل توجه است. مقایسة معادل‌‌های تلفظی اسامی، وند استمراری و ضمایر نشان داد که اگر چه مبنای شکل‌گیری «زبان‌گونة خِزِلی»، «لکی» است اما این انشعاب، خود ناشی از برخورد زبانگونة «لکی» با مجموعه گویش‌های رایج در غرب ایران از قبیل «کلهری» و «فیلی» است.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7097_d8f5faab1b66a71dcd0a983332c2af48.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 The course of development of border Balochi language common in Regan region of Kerman in comparison with border Balochi سیر تطور زبان گونۀ بلوچی مرزی رایج در منطقۀ ریگان کرمان در قیاس با بلوچی مرزی 239 251 7098 10.22099/jill.2023.7098 FA عالیه نخعی پور گروه زبان شناسی. دانشگاه آزاد اسلامی. واحد قم. سیف ا... ملایی پاشایی گروه زبان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران حامد مولایی کوهبنانی گروه زبان‌شناسی و مطالعات ترجمه، دانشکده ایران شناسی دکتر حسین تجدد، دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان Journal Article 2023 07 25 گونة بلوچی ریگان گونه ای است که توسط برخی از گویشوران ساکن منطقة ریگان کرمان تکلم می شود. این گونه که نخستین بار توسط اقوام مهاجر از سیستان وارد ریگان شده است در اثر همجواری منطقه با شهرستان رودبارجنوب و هم زیستی مهاجرین با بومیان فارسی زبان منطقه سبب شد تا گونة متفاوتی از زبان بلوچی در شهرستان ریگان رواج پیدا کند. این تفاوت ها در سطح آوایی، واژگانی و نحوی مشاهده می شود. پژوهش حاضر می‌کوشد بر مبنای داده‌های معتبر و روشی علمی و نظام‌مند به تحلیل و واکاوی متغیرهای زبان شناختی موجود در این گونة زبانی بپردازد تا از این رهگذر سیر تحول این گونة زبانی را شناسایی کند. به منظور گردآوری داده‌های زبانی، از گویشوران زن و مرد با میانگین سنی 60 سال و متوسط سواد در حد آموزش ابتدایی که در گسترة مکانی پژوهش یعنی شهرستان ریگان زندگی می‌کردند، مصاحبه به عمل آمد. جهت جمع آوری داده ها از پرسش‌نامه‌ای حاوی 208 واژه و 10 جملة پایه بر اساس پرسشنامه‌های «طرح ملی اطلس زبانی ایران» و «فهرست واژگان‌پایة موریس سوادش» بهره گرفته شد. نتایج حاصل از تحلیل و بررسی پیکرة داده های پژوهش نشان داد که زبان گونة بلوچی رایج در شهرستان ریگان دارای ویژگی هایی از جمله کاربرد واژه های خاص زبان بلوچی، آواهای مرکب، خوشة همخوانی on-// ایرانی باستان، کاربرد وندهای ویژه شامل پیشوند جمع ساز، پسوندهای اسم‌ساز و صفت‌ساز، فرآیند غیردهانی شدگی و استفاده از ساخت ارگتیو است.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7098_171d76917f0cb474f2d694d40be3c1ca.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 7 2 2023 02 20 Investigating the construction of standard predicate possessive in Balochi language بررسی ساخت ملکی محمولی معیار در زبان بلوچی 253 270 7100 10.22099/jill.2023.7100 FA ارسلان گلفام دانشیار زبان‌شناسی همگانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران روزبهان یزدانی مقدم گروه زبانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2023 07 25 مالکیت، مفهومی جهانی است. بازنمود این مفهوم در نحو به دو شکل کلی اسمی و محمولی است. مالکیت اسمی به شکل گروهی اسمی شامل مالک و مملوک بازنمود دارد، و مالکیت محمولی به صورت جمله بیان می‌شود. در این مقاله، ساخت ملکی محمولی در بلوچی با رویکردی رده‌شناختی بررسی می‌شود. روش پژوهش، ترکیبی از داده‌های اولیه و ثانویه است. 420 جملة نمونه از طریق پرسشنامه از گویشوران بلوچی زابل به دست آمد. همچنین، داده‌های ثانویه از برخی از پژوهش‌های دیگر نیز در این پژوهش به کار رفته‌اند. چارچوب نظری پژوهش، پژوهش استاسن (2009) است که در آن چهار رده برای رمزگذاری ساخت ملکی محمولی معرفی شده است. این چهار رده عبارتند از: مالکیت مکانی، مالکیت بایی، مالکیت مبتدایی و مالکیت با محمول «داشتن». سه ردۀ ساخت ملکی مکانی، ساخت ملکی بایی و ساخت ملکی با محمول «داشتن» در داده‌ها وجود دارد، اما شواهدی از وجود ساخت ملکی مبتدایی در این زبان یافت نشد. در بین این سه رده، کاربرد ساخت ملکی بایی بیش‌تر است و بخش بزرگی از داده‌های پژوهش به این راهبرد تعلق دارند. پس از آن، ساخت ملکی مکانی بیش‌ترین کاربرد را دارد و کاربرد ساخت ملکی با محمول «داشتن» اندک بوده است. بهتر است زبان بلوچی از نظر رمزگذاری ساخت ملکی محمولی در ردۀ متفاوتی با زبان‌های ایرانی دیگر مانند فارسی، گیلکی رشت، و شهمیرزادی قرار گیرد. بنابراین، پژوهش پیش رو، گام دیگری در راه رده‌شناسی ساخت ملکی محمولی را در زبان‌های ایرانی برداشته است.

https://jlil.shirazu.ac.ir/article_7100_eddb5a9763a480b2d0f1c120574c0092.pdf