دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 6 2 2022 02 20 Analysis of Verb Movement in Sarhaddi Balochi Dialect: A Generative Approach تحلیل حرکت فعل در گویش بلوچی سرحدی: رویکردی زایشی 1 35 6600 10.22099/jill.2022.42706.1295 FA عباسعلی آهنگر دانشگاه سیستان و بلوچستان محدثه سلطانی نژاد دانشگاه سیستان و بلوچستان Journal Article 2022 01 07 The nature of verb movement in different languages has been studied and analyzed by different linguists from a syntactic and morphological point of view based on a generative approach. From the syntactic viewpoint, agreement of tense feature and little verb inflection in strength and object shift can be cited as syntactic evidence. Moreover, as to a morphological standpoint, strong inflection due to subject verb agreement in first and second person singular and plural in one of past, present and future tenses and also the existence of split inflection are pieces of evidence indicating verb movement. The aim of this study is to explain the nature of verb movement in Sarhaddi Balochi dialect based on the combination of syntactic and morphological evidence following the generative approach. Therefore, research data were collected through recording free speech and interviewing with 15 illiterate Sarhaddi Balochi-speaking men living in Poshtkuh and Granchin areas of Khash city. Based on the syntactic evidence, the results showed the inflection (tense) feature of the verb in Sarhaddi Balochi dialect is strong and gives rise to verb movement. The presence of the split inflectional phrase is another factor in confirming the movement of the verb. Besides, the study of morphological evidence displayed that the strength of verb inflection due to the agreement of the verb with the first and second person singular and plural in past and non-past tenses, as well as the simultaneous presence of tense and agreement morphemes in the verb confirm the verb movement in this dialect. ماهیت حرکت فعل در زبان‌های گوناگون از منظر نحوی و صرفی با رویکرد زایشی توسط زبان‌شناسان مختلف بررسی و تحلیل شده است. از منظر نحوی می‌توان به شواهد نحوی هم‌چون مطابقة مشخصة زمان و تصریف فعل سبک از نظر قدرت با استفاده از آزمون‌های حذف گروه فعلی و جابه‌جایی مفعول استناد کرد. همچنین، از منظر صرفی غنی‌بودن تصریف به دلیل مطابقة‌ فعل با فاعل در اول شخص و دوم شخص مفرد و جمع در یکی از زمان‌های گذشته، حال و آینده و همچنین، وجود ساخت تصریف دو جزئی شاهدی بر حرکت فعل هستند. هدف پژوهش حاضر تبیین ماهیت حرکت فعل در گویش بلوچی سرحدی بر اساس تلفیقی از شواهد نحوی و صرفی با رویکرد زایشی است. در این ‌راستا، داده‌های پژوهش حاضر از طریق ضبط گفتار آزاد و مصاحبه با 15 مرد بی‌سواد گویشور بلوچی سرحدی ساکن در مناطق پشت‌کوه و گرنچین شهرستان خاش گردآوری شدند. بر اساس شواهد نحوی، یافته‌ها نشان داد که مشخصة تصریف (زمان) فعل در گویش بلوچی سرحدی قوی و انگیزة حرکت فعل است. حضور گروه تصریف دو جزئی در نتیجة جابه‌جایی مفعول نیز عامل دیگری در تائید حرکت فعل است. علاوه ‌بر ‌این، بررسی شواهد صرفی نشان داد که قوی‌بودن تصریف فعل به دلیل مطابقة فعل با فاعل اول شخص و دوم شخص مفرد و جمع در زمان گذشته و غیرگذشته و همچنین، حضور تکواژ زمان و مطابقه به‌ طور همزمان در فعل مؤید حرکت فعل در این گویش است. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_6600_885b92604bf23cf4a2f615e2997771e7.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 6 2 2022 02 20 Ergativity in Behdini Mahlati Yazd Dialect ساخت کنایی در گویش بهدینی محلتی یزد 37 57 6453 10.22099/jill.2021.41271.1263 FA محمد دبیرمقدم گروه زبانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران ماهرخ شجاعی گروه زبانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2021 07 23 The present paper with the aim of a systematic study of Behdini dialect of Yazd, examined the alignment in this remaining dialect as one of the central dialects of Iran. The research data were collected though the field study and semi-structured interviews and the sentences were extracted in the natural context of the speakers. Following the transcriptions of interviews with 21- to 70-year-old, a corpus of around 8500 sentences was collected and analyzed. All extracted sentences were examined in terms of alignment. In this method, various types of sentences were classified based on the tense, transitivity, and structures. The manifestation of the syntactic relationship between verb and noun groups of the sentences were also studied. The findings of the study suggested that Behdini dialect followed the split ergative alignment which was sensitive to tense/aspect. In present tense sentences, the subject was direct and the verb showed full agreement with the subject. In contrast, in past tense sentences, the subject of transitive clauses beard no marker, the agreement in the verb would be Past tense or Past participle of main verb and, a prefix beard the agreement and was added to the verb. Interestingly a double code of prefixes was witnessed in this dialect, where a set of prefixes for singular and plural NPs were distinguishable in past simple and the other forms of past tenses. پژوهش حاضر با هدف مطالعة نظام حالت‌نمایی در گویش بهدینی محلتی یزد، به بررسی این گویش باقی‌مانده از گویش‌های مرکزی ایران می‌پردازد. داده‌های پژوهش با شیوة مطالعۀ میدانی و با استفاده از مصاحبۀ نیمه‌ساخت‌یافته جمع‌آوری شده و جملات در بافت طبیعی سخنگویان استخراج شده‌اند. با پیاده‌سازی متن مصاحبه‌های سخنگویان 21 تا 70 ساله، پیکره‌ای برابر 8650 واژه جمع‌آوری شد و مورد ارزیابی قرار گرفت. جملات مستخرج از حیث نظام حالت‌نمایی بررسی شده‌ا‌ند. در این روش، انواع جملات برحسب زمان‌های مختلف افعال و لازم و متعدی‌بودن آن‌ها طبقه‌بندی شده‌اند. همچنین چگونگی نمایش ارتباط نحوی بین فعل و گروه‌های اسمی جمله مطالعه شده است. یافته‌های حاصل از پژوهش، نشان‌دهندۀ حالت‌نمایی ارگتیو دوگانه می‌باشند و اگرچه در جملات دارای زمان دستوری حال، ارجاع متقابل گروه اسمی فاعل و فعل به‌ وسیلۀ پسوندهای مطابقة فعلی صورت می‌گیرد، حالت کنایی-مطلق در افعال متعدی گذشتة ساده، استمراری، مستمر و نقلی بدون پسوند مطابقة فعلی و به شکل ستاک گذشتة فعل و در دو صورت ماضی دور و التزامی به شکل صفت مفعولی فعل اصلی ظاهر می‌شوند. نمایش شخص و شمار فعل کنایی به ‌وسیلۀ پیش‌بست مشخص‌گر فاعلی صورت می‌گیرد. افزون بر این، گویش بهدینی میان صیغگان مفرد افعال متعدی گذشتۀ ساده از سویی و افعال متعدی گذشتۀ استمراری، مستمر، نقلی، بعید و التزامی از دیگر سو تمایز قائل می‌شود. به این صورت که برای سه صیغۀ مفرد افعال گذشتۀ سادة متعدی یک گروه پیش‌بست فعلی مشخص‌گر فاعل دارد و برای صیغگان مفرد افعال گذشتۀ متعدی دیگر از گروهی متفاوتی از پیش‌بست‌ها بهره می‌برد. در حالی که برای صیغگان جمع افعال متعدی در هیچ‌کدام از ساخت‌های گذشتۀ ساده یا استمرای، نقلی و غیره تفاوتی قائل نیست. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_6453_f3fe6a4b4822f8608967960849fd28f5.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 6 2 2022 02 20 The Study of Alignment System in Banafi, Papuni, Dosirani, Richi, Somghani, Gorganaei, Mosghani and Nudani within Comrie's Framework (1978) بررسی نظام مطابقه در بَنافی، پاپونی، دو‌سیرانی، ریچی،سُمغانی، گُرگَنائی، مُسقانی و نودانی بر پایة الگوهای کامری (1978) 59 99 6630 10.22099/jill.2022.41522.1268 FA شهرام گرامی مدرس-دانشکدۀ فنی شهید باهنر شیراز Journal Article 2021 08 21 The aim of the present study is to identify and compare the type(s) of  the possible alignment/agreement system(s) in Banafi, Papuni, Dosirani, Richi, Somghani, Gorganaei, Mosghani and Nudani. This study, typologically, was conducted within Comrie's  framework(1978) to represent S (subject of intransitive verb), A (subject of transitive verb), and P/O (object of transitive verb) in intasitive and transitive clauses. The agreement types are (a) Neutral, (b) Nominative-Accusative, (c) Ergative-Absolutive, (d) Tripartite, and (e) ------, for which he has not proposed any name, that is, the Oblique-Oblique type (Dabir-Moghaddam, 2012). This research is a descriptive analytical study, and the required linguistic data were collected from « Ganjīne-ye gūyeʃ-ʃenāsī-ye Fārs (A Treasury of the Dialectology of  Fars). Vol. 2, compiled by Salami (1384) and two other works in Papun dialect. According to the research findings, only Richi followed dominant (full) nominative-accusative type among the dialects mentioned above. The alignment/agreement types in other dialects were clæssified into two types: (i) Nominative-Accusative system containing the intransitive verbs as well as the transitive verbs formed with the present stem, and (ii) Non-Nominative-Accusative system containing transitive verbs formed with the past stems which often illustrates Tripartite alignment/agreement type in the study. Among the dialects with nominative-accusative versus non-nominative-accusative systems, Banafi, more than other dialects studied,was losing its non-nominative-accusative properties, and this shift was from non-nominative-accusætive to nominative-accusative structures.  هدف از پژوهش حاضر، شناسایی و مقایسۀ نوع نظام مطابقۀ احتمالی در گویش‌های بَنافی، پاپونی، دوسیرانی، ریچی، سُمغانی، گُرگَنائی، مُسقانی و نودانی است. این بررسی، به لحاظ رده‌شناختی، در چارچوب الگوهای کامری (1978)، برای بازنمایی فاعل فعل لازم، فاعل فعل متعدی و مفعول فعل متعدی در بند‌های لازم و متعدی صورت می‌گیرد. الگو‌های مورد نظر عبارتند از: (الف) خنثی، (ب) فاعلی-مفعولی، (ج) کُنایی-مطلق، (د) سه‌بخشی و ردۀ (ه) که کامری نامی برای آن پیشنهاد نکرده است، یعنی، ردۀ غیرفاعلی-غیرفاعلی (دبیرمقدم، 2012). این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی است و پیکرۀ مورد استفاده در آن برگرفته از دفتر دوم گنجینۀ گویش‌شناسی فارس (سلامی، 1384) و دو اثر دیگر در گویش پاپونی می‌باشد. یافته‌های این پژوهش گویای آن است که از میان گویش‌های مورد مطالعه، فقط گویش ریچی مطابقۀ یک‌دست فاعلی-مفعولی دارد. سایر گویش‌های این پژوهش، مطابقۀ دوگانه دارند. یعنی، (1) مطابقۀ «فاعلی-مفعولی» در فعل‌های لازم، فارغ از هر زمانی و فعل‌های متعدی در ساخت‌های زمان حال و (2) مطابقۀ «غیرفاعلی-مفعولی» در بندهای متعدی مشتق از ساخت‌های گذشته. علی‌رغم این‌که مطابقۀ غیرفاعلی-مفعولی در زبان‌های ایرانی به رده‌های سه‌بخشی، کُنایی-مطلق و غیرفاعلی-غیرفاعلی دسته‌بندی می‌شود، بر پایۀ داده‌های زبانی حاضر، مطابقۀ غیرفاعلی-مفعولی در گویش‌های مورد بررسی غالباً سه‌بخشی است. در میان این گویش‌ها، بَنافی بیش‌تر ‍از سایر گویش‌ها، ویژگی‌های نظام غیرفاعلی-مفعولی خود را از دست داده است و این تغییر در هم‌سوئی بیش‌تر با نظام فاعلی- مفعولی می‌باشد. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_6630_b4aab1b67f5dd3dab0e9b8d9bbba71b9.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 6 2 2022 02 20 The Study of Polysemy in Action Verbs 'xwârdǝn', 'šurdǝn', and 'ništǝn' in Kalhori Kurdish based on Cognitive Semantics بررسی چندمعنایی افعال کنشی «خواردن»، «شوردن» و «نیشتن» در گویش کردی کلهری بر اساس معنی شناسی شناختی 101 132 6448 10.22099/jill.2021.42129.1280 FA فاطمه حاتمی گروه زبان شناسی همگانی ، دانشکده علوم انسانی ،واحد تاکستان، دانشگاه آزاد اسلامی، تاکستان، ایران بهزاد رهبر گروه زبان‌شناسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران مرجان طاهری اسکوئی گروه زبان شناسی همگانی ، دانشکده علوم انسانی ،واحد تاکستان، دانشگاه آزاد اسلامی، تاکستان، ایران هنگامه واعظی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت سیده نازنین امیرارجمندی گروه زبان شناسی همگانی ، دانشکده علوم انسانی ،واحد تاکستان، دانشگاه آزاد اسلامی، تاکستان، ایران Journal Article 2021 11 11 Polysemy is one of the most familiar concepts that has been addressed in semantic studies, and it is identified as a linguistic unit that has several meanings. The present paper deals with the study of polysemy in /xwârdǝn/ 'eating', /šurdǝn/ 'washing', /ništǝn/ 'sitting', as action verbs in Kalhori Kurdish dialect based on cognitive semantic approach. Data collection was done in a library-field manner. The linguistic corpus used in this research includes common sentences, proverbs, and works of Kalhori Kurdish poets. By examining the data based on the concepts of cognitive semantics, 34 meanings were identified for the verb /xwârdǝn/, 8 meanings for the verb /šurdǝn/, and 13meanings for the verb /ništǝn/ were identified. Semantic relationships in the structure of these verbs were examined, the collocation of action verbs with body parts was seen in all three Kalhori Kurdish verbs. The collocation of these verbs with the essential components, including the organs of the body, with special words in the Kurdish dialect of kalhori, has a great effect on conveying the meaning of the verbs. The collocation of action verbs of interest did not have a common meaning with the "head" member; in other words, the collocation of the word "head" has different meanings in /šurdǝn/ and /ništǝn/. Accordingly, the collocation of an action verb also has an effect on the meaning of the organ of the body with which it is used. The conjugation of the member "hand" in /ništǝn/ and /šurdǝn/ also have different meanings. Among these three verbs   /xwârdǝn/   has the highest number of meanings and the most idiomatic usage. In terms of the collocation of verbs with body parts, the verb /ništǝn/ has the highest number, followed by /šurdǝn/, /xwârdǝn/. چندمعنایی از آشناترین مفاهیمی ‌است که در مطالعات معنی­شناسی به آن پرداخته می‌شود و آن را شرایطی معرفی می­کنند که یک واحد زبانی از چند معنی برخوردار شود. پژوهش پیش رو به مطالعة چندمعنایی افعال «خواردن» /xwârdǝn/ «شوردن» /šurdǝn/ «نیشتن» /ništǝn/  به عنوان افعال کنشی در گویش کردی کلهری با رویکرد معنا­شناسی شناختی می­پردازد. گردآوری داده‌ها به شیوة کتابخانه‌ای-میدانی صورت می‌گیرد. پیکرة زبانی مورد استفاده در این پژوهش شامل جملات رایج، ضرب‌المثل­ها و آثار شاعران کردی کلهری ­است. با بررسی داده­ها بر مبنای مفاهیم معنی‌شناسی ­شناختی، برای فعل «خواردن» 34 معنا، برای فعل «شوردن» هشت معنا و برای فعل «نیشتن» 13 معنا شناسایی شد. روابط معنایی در ساختار این افعال مورد بررسی قرار گرفت و باهم‌آیی افعال کنشی با اعضای بدن در هر سه فعل کنشی کردی کلهری دیده شد. باهم‌آیی این افعال با اجزای ضروری اعم از (اعضای بدن یا کلمات خاص گویش کردی کلهری) در انتقال معنای افعال تاثیر بسزایی دارد. باهم‌آیی افعال کنشی مورد نظر با عضو «سر» معنای مشترکی ندارند؛ به بیانی دیگر واژة سر در باهم‌آیی «خواردن» معنایی متفاوت از باهم‌آیی سر با «شوردن» دارد. بر این اساس باهم‌آیی فعل کنشی نیز در معنای عضو بدن  تاثیر دارد که به همراه آن به‌کار می‌رود. باهم‌آیی عضو «دست» در «نیشتن» و «شوردن» نیز معانی متفاوتی دارد. در میان این سه فعل، «خواردن» بیش‌ترین تعداد معانی و بیش‌ترین کاربرد اصطلاحی را دارد. از لحاظ باهم‌آیی با اعضای بدن فعل «نیشتن» بیش‌ترین تعداد، پس از آن فعل «شوردن» و «خواردن» کم‌ترین تعداد را به خود اختصاص داده است.  https://jlil.shirazu.ac.ir/article_6448_ee686a83e0e4b1715c98ee303050fd3d.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 6 2 2022 02 20 A Typological-Functional Study of Diminution in the Luri Variety of Khorramabad تحلیلی نقشی-رده‌شناختی از شیوه‌های تصغیرسازی در گونة لری خرم‌آبادی 133 164 6595 10.22099/jill.2022.43104.1303 FA آوا ایمانی گروه زبان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2022 02 21 Diminution is a cognitive-conceptual process that exists in all languages, through which a core meaning of “smallness” and other connotative meanings are added to a linguistic form. The present research aims to conduct a typological investigation of the different strategies of diminution in the Luri variety of Khorramabad. To this end, based on the views Schneider (2003) and Štekauer et al. (2012), the semantic and pragmatic functions of these diminutive elements were analyzed. Besides by looking at different ways of diminution in the languages of the world, the appropriate language typology for these elements was identified and some differences and similarities of Luri variety with Persian language were enumerated. The research method was descriptive-analytic and the data were collected through interviews and conversations with native speakers of this variety as well as exploring spoken and written texts. The results showed that in addition to the syntactic and semantic diminution strategies, Luri Khorramabadi variety had the four diminutive suffixes <em>"-ula", "-ila", "-ak", "</em><em> –ča </em><em>"</em>, two prefixes <em>"tila-"</em>, <em>"kola-"</em> and three morphological strategies including “compounding”, “double diminution” and “repetition” were also used. Furthermore, it was found that the "animacy hierarchy" affected not only the diminutive elements joining various bases, but also the meaning construction of the resulting words, such as “smallness”, “similarity”, “accompaniment”, “relation”, as well as other implicit and pragmatic meanings such as “affection”, “contempt”, and “sympathy”. In other words, it was revealed that the “animacy hierarchy” was in parallel with the continuum of various diminution strategies employed in Luri. تصغیرسازی (کوچک‌سازی) فرآیندی شناختی- مفهومی است که در همة زبان‌ها وجود دارد و از رهگذر آن معنای اصلی کوچک‌بودن در ابعاد و معانی ضمنی دیگر به یک صورت زبانی افزوده می‌شود. هدف از پژوهش حاضر تحلیل رده‌شناختی عناصر مصغرساز و  راهکارهای تصغیرسازی در گونة لری خرم‌آبادی است. در راستای این هدف بر مبنای آرای اشنایدر (2003) و اشتکائور و همکاران (2012) به تحلیل کارکردهای معنایی و کاربردشناسی این عناصر پرداخته می‌شود. همچنین با نگاهی به شیوه‌های مختلف تصغیرسازی در زبان‌های دنیا، ردة زبانی مناسب را برای این عناصر مشخص و برخی تفاوت‌ها و شباهت‌های این گونه با زبان فارسی برشمرده می‌شود. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی است و داده‌های پژوهش از طریق مصاحبه و گفت‌وگو با گویشوران بومی و همچنین متون گفتاری و نوشتاری موجود استخراج شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهند که گونة لری خرم‌آبادی علاوه بر راهکارهای تصغیرسازی نحوی و معنایی، از چهار پسوند مصغرساز  “-ula”، “-ila”، “-ak”، “-ča”،  دو پیشوند”  “tila- و “kola-”  و همچنین از سه راهکار ساخت‌واژی «ترکیب»، «تصغیرسازی مضاعف» و «تکرار» بهره می‌گیرد. نتیجه این‌که در این گونة زبانی  عامل «سلسله‌مراتب جانداری» بر افزودن انواع عناصر مصغرساز به پایه‌های مختلف و معنای واژة حاصل، از جمله تصغیر/ کوچک‌بودن، شباهت، همراهی، نسبت/ رابطه و غیره و همچنین سایر معانی ضمنی و کاربردشناختی مانند تحبیب، تحقیر و دلسوزی کاملاً مؤثر است. به سخن دیگر، سلسله‌مراتب جانداری به صورت متوازی با پیوستار میزان به‌کارگیری شیوه‌ها و راهکارهای مختلف تصغیرسازی مرتبط است. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_6595_da18bd4c6cc1cbecc753aacbd1f199c4.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 6 2 2022 02 20 Examining the Effectiveness of the Optimality Theory Approaches:A Typological-comparative Analysis بررسی میزان کارآمدی رویکرد‌‌های زیرمجموعة انگارة بهینگی: تحلیلی مقابله‌ای – رده‌شناختی 165 212 6449 10.22099/jill.2021.42274.1282 FA محمد علی جعفری دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد قم Journal Article 2021 11 20 The purpose of this paper is to evaluate the effectiveness of five approaches of Optimality theory, including the following subsections "Feature alignment", "Feature linking with span", "Local agreement", "Span theory" and " Agreement-by-correspondence (ABC)" in analyzing the phenomenon of rounding harmony within Iranian (Razan and Tabriz) varieties of Turkish, as well as examining the difference in language class in the presence of a typological variety, and finally evaluating the effectiveness of each approach in the event of differences. The results indicated that with the exception of Local agreement and Feature alignment approaches, the other three approaches were very effective in explaining the phenomenon of rounding harmony between the two varieties under consideration, and the ability to explain the phenomenon of rounding harmony had the same inclusion in all three approaches. Moreover, despite the similarity of both varieties in the fields of syntax, morphology, etc., they were different in terms of typology; it means that each of them was categorized in a separate hypothetical language class A, B; which can be well proved in optimality analytical tableaux. The results indicated that in addition to the two approaches introduced by Sasa (2009), the Span theory was also quite successful in explaining the phenomenon of rounding harmony. This confirmed the innovation of the present study. هدف مقاله حاضر، ارزیابی کارآمدی پنج رویکرد زیرمجموعة انگارة بهینگی شامل «انطباق ممیزه­ای»،<strong> </strong>«پیوند ممیزه­ای به همراه گسترش»، «مطابقة مکانی»، «تئوری گسترش»و «مطابقه با تناظر» در تحلیل پدیدة هماهنگی ممیزة گردی درگونه­های ترکی رزن و تبریز و همچنین بررسی تفاوت طبقة زبانی در صورت وجود تنوع رده­شناختی و در نهایت بررسی میزان کارآمدی هر یک از رویکرد­ها در صورت وجود تفاوت است. نتایج حاکی از آن است که به استثنای رویکرد­های مطابقة مکانی و انطباق ممیزه­ای، سه رویکرد دیگر در تبیین پدیدة هماهنگی ممیزة گردی در گونه‌های مورد بحث بسیار کارآمد است و توانایی تبیین پدیدة  هماهنگی ممیزة گردی در هر سه رویکرد شمول یکسانی دارد. همچنین با وجود قرابت بسیاری که هر دو گونه در حوزه‌های نحوی، صرفی و... دارند، به لحاظ رده‌شناسی متفاوت هستند؛ بدین معنی که هر یک در فرآیند هماهنگی ممیزة گردی در طبقة زبانی مجزای فرضی <strong>A , B</strong> قرار می‌گیرند که به خوبی می‌توان آن‌ها را در تابلوهای تحلیلی بهینگی اثبات کرد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که علاوه بر دو رویکرد معرفی شده در ساسا (2009)، نظریة گسترش نیز در تبیین هماهنگی ممیزة گردی کاملاً موفق عمل می‌کند؛ این امر مؤید نوآوری پژوهش حاضر است. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_6449_b0c9ba3bedc8ccb31cedce49d65e5dd6.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 6 2 2022 02 20 Polysemy in Persian Compound Verbs within Construction Morphology Theory: The Case of Gereftæn Light Verb بررسی چندمعنایی فعل‌های مرکب فارسی با همکرد گرفتن براساس نظریۀ صرف ساختی 213 252 6556 10.22099/jill.2022.42693.1294 FA پریا رزمدیده گروه زبان شناسی و ایران‌شناسی، دانشکده ایران شناسی ، دانشگاه ولیعصر رفسنجان محمد حسن‌شاهی راویز گروه زبان شناسی و ایران‌شناسی، دانشکده ایران شناسی ، دانشگاه ولیعصر رفسنجان Journal Article 2022 01 04 The present study aims at examining the patterns of Persian compound verbs formation with “ցereftæn” light verb and their polysemy based on Construction Morphology theory (Booij, 2010a & b). The data of this study which includes 300 compound verbs with the light verb "ցereftæn" are gathered from Zanso dictionary (Keshani, 1994), Sokhan (2002), syntactic valency lexicon for Persian verbs corpus (Moloudi, Kouhestani and Rasouli, 2011), Persian calligraphy spelling dictionary (Sadeghi and Zandi Moghaddam, 2016), and Persian online dictionary. To explain the polysemy between the compound verbs and to recognize their construction pattern, by accepting the idea of using the concept of structural scheme and sub-scheme, all meanings to each pattern of formation of these verbs in the form of sub-scheme was drawn separately. However, these structural sub-schemas were at different levels of abstraction. According to the concepts of default inheritance, the motivation and hierarchy of lexicon, all structural sub-schemas were placed under a high-order general abstract scheme. The results showed that the polysemy analysis of linguistic units within construction morphology framework, cognitive approach, construction-based and "word-based" which occurred at the abstract level of the structural scheme. For compound verbs formation with “ցereftæn” light verb, seven general structural schemes were identified and plotted, each of which was divided into several structural sub-schemes. Finally, a complete network and hierarchy of these construction schemas were presented. جستار پیش‌رو به دنبال آن است الگوهای شکل‌گیری فعل‌های مرکب همراه با همکرد گرفتن را در چارچوب نظریۀ صرف ساختی (بوی، 2010الف و ب) واکاوی و چندمعنایی موجود در آن‌ها را بررسی کند. در جمع‌آوری داده‌های پژوهش که پیکره‌ای حاوی 300 فعل‌ مرکب همراه با همکرد «گرفتن» است، از فرهنگ زانسو (کشانی، 1372)، فرهنگ بزرگ سخن (1381)، فرهنگ ظرفیت نحوی افعال فارسی (رسولی و همکاران،2011)، فرهنگ املایی خط فارسی (صادقی و زندی‌مقدم، 1394) و فرهنگ واژه‌یاب برخط فارسی استفاده شده ‌است. جهت تبیین چندمعنایی فعل‌های مرکب مورد نظر و شناخت الگوی ساخت آن‌ها، با پذیرش ایدۀ «واژگان پایگانی» و کمک‌گرفتن از مفهوم طرح‌وارۀ ساختی و زیرطرح‌وارۀ ساختی، تمامی معانی متمایز به هر الگوی شکل‌گیری این افعال در قالب زیرطرح‌وارۀ ساختی مجزا ترسیم شد. هر چند این زیرطرح‌واره‌های ساختی نیز در سطوح مختلفی از انتزاع قرار دارند. بنا به مفاهیم وراثت پیش‌فرض انگیختگی و سلسله‌مراتبی بودن واژگان، همۀ زیرطرح‌واره‌های ساختی تحت یک طرح‌وارۀ ساختی بسیار انتزاعی و کلی مرتبه بالا قرار می‌گیرد. نتایج نشان داد تحلیل چندمعنایی واحدهای زبانی در چهارچوب صرف ساختی، رویکردی شناختی، ساخت‌بنیاد و «واژه‌بنیاد» است که در سطح انتزاعی طرح‌وارۀ ساختی اتفاق می‌افتد. برای افعال مرکب  همراه با همکرد گرفتن هفت طرح‌وارۀ ساختی کلی شناسایی و ترسیم شد که هرکدام به چندین زیرطرح‌وارۀ ساختی تقسیم می‌شدند. در نهایت، شبکۀ پایگانی و سلسله‌مراتبی کامل از  این طرح‌واره‌های ساختی ارائه می‌شود. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_6556_6621bc43250a3c993506d03fb634cad1.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 6 2 2022 02 20 Lateral Consonant in Turkish Veriety of Tebriz and Urmia تحلیل همخوان کناری در گونة ترکی شهرهای تبریز و ارومیه 253 288 6491 10.22099/jill.2022.42518.1287 FA وحید صادقی گروه زبان‌شناسی دانشگاه بین المللی امام خمینی سولماز محمودی دانشکده ادبیات، دانشگاه استانبول، استانبول ، ترکیه Journal Article 2021 12 13 The nature of lateral consonant is such that it is changeable under the influence of various factors and in different phonetic contexts. Due to the changes in the second formant frequency values ​​of the lateral, two light [l] and dark [ɫ] allophones are obtained. In the present study, the manner of articulation of this consonant in various phonetic contexts in initial, medial and final positions, formants’ frequencies, fundamental frequency, intensity and duration of those acoustic parameters were measured and investigated in Turkish variety of Tabriz and Urmia. The results of this paper showed that only at the end of the word and the first member of the cluster we saw the fricative with a lower percentage than the approximant. The frequency values ​​of the second formant of this consonant in the contexts of the front vowels were about 500 Hz higher than the frequency values ​​of this formant in the contexts of the back vowels. It had also a very high frequency of the third formant in all phonetic contexts. Data analysis showed that laterals had less energy than most vowels. ماهیت همخوان‌های روان به گونه‌ای است که تحت تأثیر عوامل مختلف و در بافت‌های آوایی گوناگون تغییرپذیر است. به موجب تغییرات مقادیر فرکانس سازة دوم همخوان روان کناری، دو شیوة تولید [l] روشن و [ɫ] تیره حاصل می‌شود. در این پژوهش به بررسی جایگاه این همخوان، شیوة تولید آن در بافت‌های آوایی متفاوت و اندازه‌گیری فرکانس اول، دوم و سوم در جایگاه‌های آغاز و پایان کلمه، بین دو واکه، عضو اول خوشه در گونة ترکی شهرهای تبریز و ارومیه پرداخته می‌شود. شیوة تولید این همخوان در تمامی بافت‌های آوایی ناسودة واکدار است. تنها در جایگاه پایان واژه و عضو اول خوشه شاهد شیوة تولید سایشی با درصد کم‌تری نسبت به ناسوده هستیم. مقادیر فرکانس سازة دوم این همخوان در مجاورت واکه‌های پیشین با اختلاف حدود ۵۰۰ هرتز بیش‌تر از مقادیر فرکانس این سازه در مجاورت واکه‌های پسین است. همچنین [l] فرکانس سازة سوم بالایی در تمامی بافت‌های آوایی دارد. تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد انرژی روان‌ها از اکثر واکه‌ها کم‌تر است. مبانی و تحلیل داده‌ها در انجام این تحقیق، روش­شناسی واج‌شناسی آزمایشگاهی است. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_6491_b796576bfbe2b32d35d94ae211160405.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 6 2 2022 02 20 Reduplication in Shushtari Dialect: Optimality Theory فرایند تکرار در گویش شوشتری: نظریة بهینگی 289 317 6363 10.22099/jill.2021.41265.1262 FA ایمانه صیاد گروه زبان شناسی ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی،تهران، ایران عالیه کرد زعفرانلو کامبوزیا گروه زبانشناسی،دانشکده ادبیات، دانشگاه تربیت مدرس ،تهران، ایران Journal Article 2021 07 22 Word-formation is vital issue in morphology and reduplication has been one of the productive sub-branches in word-formation domain. Since reduplication is found in most human languages, it has been analyzed and explained from different theories and perspectives. Optimality Theory is one of these theories that seeks to explore the commonalities of different languages and dialects. The present study also analyzes and describes reduplication process in Shushtari dialect, one of the sub-branches of Bakhtiari dialect belonging to the New Iranian southwestern languages, within the Optimal Correspondence Theory framework. The research methodology was descriptive-analytical and linguistic data were gathered from Shushtari Dialect texts, dictionaries as well as daily conversations of the NORM speakers of Shushtar. In data analysis, one of the authors who was a native speaker of this dialect also used her own knowledge. The data analysis indicated in Shushtari, reduplication was divided into different kinds of total and partial reduplication and total reduplication itself was divided into two types, middle and final. Partial reduplication process was also seen in both prefix and suffix forms in Shushtari dialect. Then, the limitations related to each of the processes were identified and according to the structural patterns, the related constraints of each process were identified and ranked in in the optimality tables. The findings of the present paper showed the efficiency of Optimality Theory in the analysis of various kinds of reduplication. Based on the findings, it was also found how in formation of various types of reduplication in Shushtari dialect, the specific markedness and faithfulness<strong> </strong>constraints were followed by a special hierarchy in this process. حوزه ساخت‌واژه با ساختار درونی کلمات سروکار دارد و واژه‌سازی از مباحث مهم آن به شمار می‌رود. یکی از فرآیندهای زایا و زیرشاخة واژه‌سازی، فرایند ساخت‌واژه تکرار است. از آن‌جایی که فرایند تکرار در بیش‌تر زبان‌های بشری دیده می‌شود، از دیدگاه‌ها و نظریه‌های مختلفی تحلیل و تبیین شده است. نظریة بهینگی یکی از این نظریه‌ها است که در پی کشف مشترکات زبان‌ها وگویش‌های گوناگون است. پژوهش حاضر نیز به تحلیل و توصیف فرایند تکرار در گویش شوشتری، یکی از زیرشاخه‌های گویش بختیاری و متعلق به زبان‌های ایرانی نو جنوب غربی، در چارچوب نظریة تناظر بهینگی می‌پردازد. در این مطالعه روش پژوهش توصیفی-‌‌تحلیلی است و داده‌های زبانی از متون و واژه‌نامه‌‌های گویش شوشتری و همچنین گفت‌وگوهای روزمره گویشوران شوشتری گردآوری شده‌اند. در تحلیل داده‌ها از شم زبانی یکی از مولفین که خود گویشور بومی است، استفاده شده است. تحلیل داده‌ها حاکی از آن است که در گویش شوشتری فرایند تکرار کامل افزوده و ناافزوده قابل مشاهده است و تکرار کامل افزوده خود نیز بر دو نوع میانی و پایانی تقسیم می‌شود. فرایند تکرار ناقص نیز به دو صورت پیشوندی و پسوندی در گویش شوشتری دیده می‌شود. در ادامه محدودیت‌های مرتبط با هر کدام از فرایندها شناسایی شده و با توجه الگوی ساختاری هر یک در تابلوهای بهینگی رتبه‌بندی شده‌اند. یافته‌های این جستار کارآمدی نظریة بهینگی در تحلیل انواع فرایند تکرار را نشان می‌دهند. بر اساس یافته‌ها می‌توان به این امر نیز پی برد که چگونه در ساخت انواع متفاوت فرایند تکرار در شوشتری از محدودیت‌های خاص پایایی و نشانداری، با سلسه‌مراتب ویژه پیروی می‌شود. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_6363_bb1a182f0f485295a4e43c66f6c2a00e.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 6 2 2022 02 20 Right Node Raising: Ellipsis or Multidomination ارﺗﻘﺎء ﮔﺮه راست: حذف یا اشراف چندگانه 319 346 6485 10.22099/jill.2022.41795.1275 FA شهلا صیفوری گروه زبان انگلیسی و زبان شناسی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، ایران یادگار کریمی گروه زبان و ادبیات انگلیسی و زبانشناسی، دانشگاه کردستان و گروه زبانشناسی و ادبیات کردی، پژوهشکده کردستان‌شناسی شهرام سعیدی دانشگاه کردستان محسن معصومی گروه زبان انگلیسی و زبان شناسی، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، ایران Journal Article 2021 10 17 The present study investigates and explains the derivation of Right node raising based on Coordinate constructions in Sanandajy Kurdish in the framework of Minimalist Program and its theoretical underpinnings. The data in this study were taken from the daily conversations of native speakers in Sanandaj. Observation of constructs containing Right node raising indicated that Right node raising in Sanandajy variety was not the product of a single process; rather, this construction is in fact the result of two processes, Multidomination and Ellipsis. It means that multidominance structure and elimination cause two different types of syntactic structures but their phonetic output is a similar superstructure representation. In addition, empirical evidence suggested that Right node raising in Sanandajy Kurdish followed Right Edge Restriction and constituents and non-constituents could be the target of Right node raising and their counterparts in the first paragraph lacked phonetic manifestation. Correspondingly, the right node raising in the Linguistic species of interest did not follow the constraint of the complex NP-islands. این پژوهش به بررسی و تبیین شیوة اشتقاق ساخت ارﺗﻘﺎء گره راست ‌بر پایة ساخت‌های هم‌پایه در کردی سنندجی در چارچوب مفروضات نظری برنامة کمینه‌گرا می‌پردازد. داده‌های مورد بررسی در این پژوهش برگرفته از مکالمات روزمرة گویشوران شهر سنندج است. مشاهده و بررسی ساخت‌هایی که در آن‌ها ارتقاء گره راست وجود دارد، حاکی از آن است که ارتقاء گره راست در گونة کردی سنندجی ماحصل فرآیندی واحد نیست؛ بلکه ساخت مذکور در واقع برآیند دو فرایند اشراف چندگانه و حذف است؛ به این معنی که سازوکارهای اشراف چندگانه و حذف دو گونه ساختار نحوی متفاوت را سبب می‌شوند اما برونداد آوایی آن‌ها یک بازنمایی روساختی مشابه است. علاوه بر این، شواهد تجربی نشان می‌دهند که ارتقاء گره راست در کردی سنندجی از محدودیت لبه راست تبعیت می‌کند، سازه‌ها و ناسازه‌ها می‌توانند هستة اصلی ارتقاء گره راست قرار بگیرند و قرینة آن‌ها در بند نخست فاقد تجلی آوایی باشد. همچنین ارتقاء گره راست در گونة زبانی مدنظر از محدودیت جزیرة گروه اسمیِ مرکب تبعیت نمی‌کند. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_6485_955e8533813724cee1070aafb1626290.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 6 2 2022 02 20 Durational Correlations in Qashqai Speech Rhythm همبسته های دیرشی میان جمله در ریتم گفتار گونۀ قشقایی 347 368 6565 10.22099/jill.2022.42845.1301 FA نفیسه تقوی گروه زبان های خارجی و زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران جلال رحیمیان گروه زبان های خارجی و زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2022 01 30 Scientific study of speech rhythm for more than eight decades proves that it is not only an important part of music and poetry, but has become a challenging subject in all branches of linguistics. Moreover, acoustic study of speech rhythm has provided practical results in various topics, including speaker identification. On the other hand, some studies indicate that speech rhythm varies greatly between languages, dialects and speakers. They concluded that the between-speaker variations in speech rhythm depends on the linguistic discriminations in the sentences. In this study, in addition to examining Qashqai speech rhythm, the effect of each sentence on the rhythmic features of this linguistic dialect was investigated. To this end, the acoustic durational rhythmic correlations of Qashqai in a reading text were examined by calculating different measures of phonetic intervals including segmental intervals, vowel and consonant intervals, vocalic and intervocalic intervals, voiced and unvoiced intervals, syllable intervals, and syllable peaks intervals. Furthermore, in order to study the effect of each sentence on Qashqai rhythmic features, between-sentence speech variability was considered. The results showed that Qashqai rhythm was placed in the middle the rhythm continuum of languages close to the syllable-time languages; however, in comparison to Persian language it was closer to the stress-time languages. The results of durational rhythmic measures at different phonetic intervals demonstrated that the Syllabic normalize Pairwise Variability Index (nPVI-Syl), the standard deviation of Variation Coefficient in consonant intervals (VarcoC) and the Syllable rate (rateSyl) were respectively the robust measures in identifying between-sentence variabilities in Qashqai speech rhythm. هشت دهه مطالعۀ علمی ریتم گفتار ثابت می­کند که ریتم گفتار نه ­تنها بخش مهمی از موسیقی و شعر است، بلکه به موضوعی چالش‌برانگیز در همۀ شاخه­‌های زبان‌شناسی تبدیل شده است. مطالعۀ آکوستیک ریتم گفتار، نتایج کاربردی در موضوعات مختلف از جمله شناسایی گوینده را ارائه داده است. از طرف دیگر برخی از مطالعات نشان می‌­دهند که ریتم گفتار بین زبان­ها، گویش‌­ها و گویندگان بسیار متغیر است.این تحقیقات نشان ­دادند که تنوعات میان­ گوینده در ریتم گفتار به تمایزات زبانی در جمله‌­ها بستگی دارد. در این پژوهش علاوه ­بر بررسی طبقۀ ریتم گونۀ قشقایی به بررسی تأثیر هر جمله در ویژگی‌های ریتمیک این گونۀ زبانی پرداخته می‌شود. بدین منظور، همبسته‌های آکوستیکی ریتم گفتار گونۀ قشقایی در یک متن خوانشی با محاسبۀ سنجه‌های مختلف دیرش فواصل آوایی بررسی می‌شوند. این فواصل آوایی شامل فواصل واحدهای زبانی، فواصل همخوان و واکه، فواصل همخوانی و واکه‌ای، فواصل واک‌داری و بی‌واکی، فواصل هجایی و فواصل قلۀ هجا می‌باشند. همچنین به‌ منظور مطالعۀ تأثیر هر جمله در ویژگی‌های ریتمیک این گونۀ زبانی، تغییرپذیری ریتم میان­جملۀ داده‌های این تحقیق بررسی می‌شوند. نتایج نشان می­دهد که جایگاه ریتم گونۀ قشقایی در میانۀ پیوستار ریتم زبان­ها نزدیک به زبان‌های هجا­زمانی قرار دارد ولی در مقایسه با زبان فارسی به زبان­های تکیه زمانی نزدیک­تر است. نتایج بررسی سنجه‌های مختلف دیرش ریتم در فواصل مختلف آوایی حاکی از آن است که همبسته­‌های تغییرپذیری دوتایی هجایی nPVI-Syl))، انحراف معیار نرمال‌شدة فواصل همخوانی (VarcoC) و سرعت هجا (rateSyl) به­ ترتیب قوی­ترین سنجه‌­ها در نشان­دادن تمایزات میان‌جمله در گونۀ قشقایی هستند. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_6565_c82ab047450abaa8efa194d2af8633b3.pdf

دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 6 2 2022 02 20 Predicative Possession in Rashti Gilaki بررسی ساخت ملکی محمولی در گیلکی رشت 369 388 6510 10.22099/jill.2022.42663.1291 FA روزبهان یزدانی مقدم گروه زبان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران سحر بهرامی خورشید گروه زبان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران محمد دبیرمقدم گروه زبان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران ارسلان گلفام گروه زبان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2022 01 01 Possession is a universal concept. It can be syntactically represented as one of the two major varieties: Attributive or Predicative. Attributive possession is encoded as a noun phrase containing the possessor and the possesee, while predicative possession is encoded as a sentence. In the present study, predicative possession construction in Rashti Gilaki was investigated with a cognitive approach. Both primary and secondary data were used in this study. A total of 420 sentences were gathered via native Gilaki speakers, all of which verified by other native speakers of the same variety, as well as the data already created in Rastorgueva et. al. (2012). The theoretical framework of the present study is Stassen (2009) in which four major categories are introduced for encoding predicative possession including Locational, With-possessive, Topic possessive and "Have" possessive. The existence of the Locational variety, as well as With-possessives and "Have" possessives were confirmed, while no evidence for the existence of Topic possessives could be found. "Have" possessives occurred more frequently than the other two varieties, making up the overall majority of the data. As a result, it can be considered the main strategy for encoding predicative possession in the Rasht variety of Gilaki. مالکیت مفهومی جهانی است. بازنمود این مفهوم در نحو به دو شکل کلی اسمی و محمولی است. مالکیت اسمی به شکل گروهی اسمی شامل مالک و مملوک بازنمود دارد و مالکیت محمولی به صورت جمله بیان می‌شود. در این مقاله، ساخت ملکی محمولی در گیلکی رشت با رویکردی رده‌شناختی بررسی می‌شود. روش پژوهش ترکیبی از داده‌های اولیه و ثانویه است. 420 جملة نمونه با مصاحبه از گویشوران گیلکی رشت به دست آمد و صحت آن‌ها به تائید 12 گویشور این زبان رسید^*. داده‌های پژوهش راستورگوئوا و همکاران (2012) نیز برای پژوهش استفاده شدند. چارچوب نظری پژوهش پیش رو، استاسن (2009) است که در آن چهار رده برای رمزگذاری ساخت ملکی محمولی معرفی شده‌اند. این چهار رده عبارتند از مالکیت مکانی، مالکیت بایی، مالکیت مبتدایی و مالکیت با محمول «داشتن». سه ردۀ مالکیت مکانی، مالکیت بایی و مالکیت با محمول «داشتن» در داده‌ها وجود داشتند، اما شواهدی از وجود مالکیت مبتدایی در این زبان یافت نشد. در بین این سه رده، کاربرد ساخت ملکی با محمول «داشتن» بیش‌تر است و بیش‌تر داده‌های پژوهش به این راهبرد تعلق دارند. به همین دلیل، این راهبرد را می‌توان راهبرد اصلی رمزگذاری مالکیت محمولی دانست. https://jlil.shirazu.ac.ir/article_6510_1658acf35259cc77ca7f7a1b9528be26.pdf