دانشگاه شیراز زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی 2538-3574 10 2 2025 10 23 Aspectual System and Aspectual Shift in Bakhtiari Lori Dialect نظام نمودی و نمودگردانی در گویش لری بختیاری 59 77 8413 10.22099/jill.2025.53207.1425 FA فاطمه سلحشوری دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران. زینب محمدابراهیمی جهرمی دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران. Journal Article 2025 05 12 <strong>Aspect is a semantic category that reflects how speakers conceptualize the internal temporal structure of a situation. This study investigates lexical aspect in Bakhtiari Lori within the framework of Vendler’s (1957) typology and the diagnostic tests proposed by Dowty (1979) and Jackendoff (1983). In addition to outlining a lexical aspectual system for Bakhtiari Lori, the study addresses the following questions: (1) Which components determine the type of grammatical aspect in Bakhtiari Lori? (2) How can the role of context in aspectual shift (aspectual alternation) be explained? The research adopts a descriptive–analytical approach. Data were collected through interviews with native speakers of Bakhtiari Lori, involving a total of five participants. Although Dowty’s and Jackendoff’s tests proved sufficient for distinguishing certain aspectual categories, the analysis revealed a lack of clear delineation and, in some cases, conflation between aspectual types. The telic and atelic properties of verbs, along with their aspectual behavior, were found to be highly sensitive to semantic and pragmatic context, often giving rise to shifts in aspectual classification. Accordingly, telicity is better treated as a semantic feature rather than a rigid aspectual category. Furthermore, formal and semantic markers—such as the auxiliary <em>dâʃten</em>, the prefix <em>e-</em>, and the adverb <em>haj</em>—indicate continuity and may additionally signal futurity or imminence. Despite the use of identical predicates for different types of eventualities in Bakhtiari Lori, aspect plays a decisive role in distinguishing event types. Overall, the findings underscore the need for a comprehensive, context-sensitive, and pragmatically grounded analysis of aspect and verb classification in Bakhtiari Lori.  </strong> نمود یک مقوله‌ی معناشناختی است که به شیوه‌ی نگرش به ساختار درونی زمان در یک موقعیت اشاره می‌کند. در این پژوهش برآنیم تا ضمن بررسی نمود واژگانی بر اساس آرای وندلر (1957) و آزمون‌های دوتی (1979) و جکندوف (1983) علاوه‌بر ارائه‌ی نظام نمودی واژگانی لری بختیاری، به پاسخ پرسش‌های زیر دست‌ یابیم: 1. چه مؤلفه‌هایی بر تعیینِ نوع نمود دستوری در لری بختیاری مؤثراند؟ 2. چگونه می‌توان تأثیر بافت را بر تغییر نوع نمود (نمودگردانی) تبیین کرد؟ این پژوهش، توصیفی‌تحلیلی است. داده‌ها از طریق مصاحبه با گویشوران بومی ‌لری بختیاری، جمع‌آوری شده است. گویشوران این پژوهش مجموعاً پنج نفر می‌باشند. علی‌رغم کفایت آزمون‌های دوتی (1979) و جکندوف (1983) در برخی محمول‌ها و تمیز انواع نمود از یکدیگر، عدم تبیین روشن و گاهی خلط انواع نمود مشاهده شد. ویژگی‌های غایت‌مند و غیرغایت‌مند افعال و رفتار نمودی آن‌ها، تابع بافت معنایی و کاربردشناختی است و می‌تواند منجر به تغییر طبقه‌ی نمودی شود؛ بنابراین بهتر است غایت‌مند و غیرغایت‌مند بودن، به عنوان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ یک ویژگی در نظر گرفته شود تا‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ یک طبقه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی‌‌ نمودی.  علاوه‌بر این، ابزارهای صوری و معنایی مانند فعل کمکی «dâʃten» پیشوند «e» و قید «haj» استمرار عمل را نشان می‌دهند و گاهی به وقوع فعل در آینده یا در شرف تحقق آن دلالت دارند. با وجود به‌کارگیری یک محمول مشترک برای برخی از کنش‌های مختلف در بختیاری، نوع نمود نقش تعیین‌کننده‌ای در تشخیص نوع کنش ایفا می‌کند. این یافته‌ها بر ضرورت تحلیل جامع، بافت‌محور و کاربردشناختی در شناسایی و طبقه‌بندی نمود افعال در لری بختیاری تأکید می‌کند.  https://jlil.shirazu.ac.ir/article_8413_56798358bd888f309b67313e21836586.pdf